Λίνα Φυτιλή, Δύο ποιήματα

Σοφά λόγια

Όποιος κρατάει
το βουνό
έλεγε η μάνα μου

κρατάει τη χώρα

τα ίχνη της νύχτας
τον ήχο της παλιάς
καμπάνας
στην κοιλιά του

κι όλες εκείνες
τις τρελές σκιές
των προγόνων

που – έναν αιώνα
τώρα-

στοιχειώνουν
την κορυφογραμμή

***

Σπάνιο φως

Κι οι λάμπες κάποτε

θα αστράψουν 

από έρωτα

με χέρια σπλαχνικά
ενθυμούμενα

της μάνας μου 

το χάδι.

Βουνά και θάλασσες

αίφνης,

θα τα χάσουν

με τούτο τον εξαγνισμό

*Από τη συλλογή “Ισόβιο πρόσωπο”, Εκδόσεις Μελάνι 2018.

18

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s