Βαγγέλης Αλεξόπουλος, Δύο ποιήματα

Στο καφενείο των αγγέλων

Όταν οι άγγελοι μεθύσουν
τότε είναι που αρχίζουν
φιλοσοφίες και συζητήσεις
για την καταγωγή τους άλλοι
για τον πατέρα, τη μητέρα
για το υπόλοιπο το σόι

κάποιοι πάλι συνεχίζουν
να πετούν το ζάρι –

Και αντί γνα απαντήσεις
αρχίζουν τα συνθήματα
για τις ομάδες, για τα κόμματα
και ανοίγουν τις εφημερίδες
και φτάνουν στη γη αποκόμματα

Και οργιάζουν οι φήμες

*Από την ενότητα “Η Σελήνη”

***

Η ραστώνη

Την ώρα της μεσημεριανής
ραστώνης του Αυγούστου
ζωγραφίζω φίδια, που
δαγκώνουν τις ουρές τους
καθώς τα κίτρινα ταξί
αχνίζουν πυρωμένα
ακόμα πιο κίτρινα –
και ακίνητα, στις εξόδους
της Αττικής οδού

Αποφασίζω να κατηφορίσω στη θάλασσα
το νερό ξεπλένει τις αισθήσεις
το αλάτι επουλώνει τις πληγές-
Όμως, με κερδίζει η βαρύτητα
Έτσι, θα πιω μερικά aperol spritz ακόμα
και θα γυρίσω – πάλι
τα μέσα έξω

*Από την ενότητα “Η Πτώση”

*Από το βιβλίο “Ο Αρχίλοχος έπεσε από τη Σελήνη με αλεξίπτωτο στην πόλη”, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2018.

Leave a comment