Νίκος Ζωιόπουλος, Δύο ποιήματα

το τραγούδι των βράχων

Έχεις ακούσει
Το Τραγούδι των Βράχων;
Το γοερό τους κλάμα τό ‘χεις ακούσει;
Τον αναστεναγμό της ακινησίας τους;
Τον άνεμο που αλύπητα τους χτυπά
τον έχεις ακούσει;
Το τρίξιμο λίγο πριν σπάσουν
Το μουρμουρητό τους με το κύμα
Τα χαλίκια που σπαρταράνε δίπλα τους
τα έχεις ακουσει;
Είναι δύσκολο να είσαι Βράχος

***

νεκρός

Νεκρός στους δρόμους
Με μια σφαίρα στο μυαλό
Λουφάζοντας στους υπονόμους
Λίγο κάτω απ’ την κοιλιά της μάνας μου.
Πικρή ανάσα, κόμπιασμα, θάνατος
Αέρας λίγος, φίμωμα, σιωπή
Αναπνοή κοφτή
Νεκρός, στιβαγμένος στα αποκαΐδια της χτεσινής μέρας.
Άνεμε, στα πνευμόνια γιατί δε φτάνεις;

*Από τη συλλογή “αέρας μεταλλικός”, Εκδόσεις t-short, Αθήνα, 2013.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s