στη Μ.
Α’
Άκου τα λόγια μου
Μέλισσα που φέρνεις γλυκά το νέκταρ
Μέσα στα όνειρα
Στα παραμύθια
Πάνω στο ασήμι τού νερού
Ενώ σουρουπώνει
Ίδια νεράιδα στο χείλος τού ύπνου
Κοντά στις όχθες
Όπου αράζουν οι φελούκες
Με χαμόγελα
Φορτωμένες το μόχθο μιας μέρας
Γάργαρη σαν τη σκέψη στη ρεματιά
Όπου σ’ αντίκρυσα ένα μεσημέρι *
Πάνε χρόνια πολλά που με ονείρεψαν
Πως είναι κοντά και τάχα πλησιάζει το τέλος μου
Γιατί μόνο η καρδιά δε γερνά,να το ξέρεις
Μέσα στους κάλυκες τού ανθισμένου λιβαδιού
Μόνο η καρδιά,καλό μου
Που δεν τη θανατώνουν οι πέτρες
Στα χέρια των εχθρών και των φίλων.
Β’
Για σένα λοιπόν κι αυτό το τραγούδι
Στόμα που μέλι έσταξες πάνω στην πίκρα
Μέχρι να ξεχαστούμε για πάντα
Και να μας ξεχάσουν κι εμάς
Τα μέρη όπου στάθηκαν τα βήματά μας
Οι φυλλωσιές που θρόιζαν
Για να τρυπώσουν στη μνήμη
Στην άκρη τής όχθης τού ύπνου
Όπου σ’ αγκάλιασα λίγες στιγμές τού γαλαξία
Όπως η μέλισσα
Την καρδιά τού ανθισμένου λιβαδιού
Όπως το γέλιο σου που αγάπησα
Στα χείλη των φιλιών σου *
Όλα θα ξεχαστούν
Ακόμη κι εκείνη η λαλιά σου η παράδοξη
Ζεστή φωλιά από τζιτζίκια στις αισθήσεις
Μέχρι να με χωνέψει αργά
Η ερημιά τού δάσους μου
Και το θάνατο ν’ ανταμώσω σα γαλήνη.
27/5/2018
Ευχαριστώ για τη γενναιόδωρη φιλοξενία(Ρογήρος Δέξτερ).