Δημήτρης Γλυφός, Πέντε ποιήματα

Νυχτερινό

Απάνεμος συγχρονισμός.
Δυαδική αρμονία.
Λυπητερά τα χνώτα μας,
μα πιο πολύ τα μάτια.

Έκδοτοι φύσει και πρηνείς
να προσκυνάμε λέξεις.

***

Νεκροφάναρα

Χαρίζεσαι στο άπειρο.
Κατοχυρώνεις ημερομηνία.
Σκαλίζεις ένα όνομα.
Ταιριάζει στο δικό μου.

Επιγραφή στο μνήμα μου:
“Ο εκάστοτε δυνάμει”.

***

Σε Κλίμακα

Αυτό που ζει ατύχησε
να ζει για να με καίει.

Μικροί μου θάνατοι
χαρίστε οργασμό.
Μια στιγμιαία ηδονή
να καταρρεύσω εμπρός σας.

***

Γιασεμί

Απάνθισμα αναστεναγμών
σ’ ένα ποτό από στάχια.
Μισθώνομαι στη μοναξιά,
στερούμαι ορθοστασία.

Το πρωινό.
Το μεσημέρι.
Η νύχτα μου.

***

Ανεμοφάντης

Σ’ ενός λεπτού σιωπή,
μ’ ανάσα ενός λεπτού,
θρυμμάτισες τον κόσμο μας
κι ορφάνεψαν οι μέρες.

*Από τη συλλογή “Παρεστιγμένος”, Εκδόσεις ΠΑΝΟΠΤΙΚόΝ, 2015.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s