ένα έτσι

Δεν προσδοκούσε τα γόητρα της πλατείας.
Η ικανοποίηση του βρίσκονταν στη στιγμή
που ο σκοτεινός κι απόμακρος δρόμος
θέριευε τα βήματά του και δικαίωνε
την ανάσα του, πείθοντας τον πως αυτή
ήταν η μόνη θέση για οποιονδήποτε,
ακριβώς όπως κι αυτός, μπορούσε
να αγαπήσει οποιονδήποτε, μα και να
αγαπηθεί από οποιονδήποτε τύχαινε
να βρεθεί μια τέτοια στιγμή σε μια θέση
σαν κι αυτή. Μέχρι τώρα δεν ήταν λίγες
οι άγνωστες και δυσδιάκριτες φιγούρες
που ερωτεύθηκε παράφορα και που
ένιωσε βαθιά μες στην καρδιά του
να του ορκίζονται αιώνια αγάπη.

View original post

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s