Υπήρχε μια μικρή βουλίτσα
Αγωνία
Γιγαντώθηκε
Συνάντησε μια άλλη βουλίτσα αγωνία
Σε μια περιοχή που άρχιζε από Β
Ενώθηκαν οι αγωνίες
Και όταν η μία συνέχισε τον αγώνα
Κι η άλλη άρχισε να ηρεμεί
Ήθελε να αγωνιά
Ήρθε τότε ένα μπαλάκι κρυμμένο
Αλλά με πολλή αγωνία
Κι άρχισε να αγωνιά
Την ένιωσε η αγωνιούσα αγωνία
Την αγωνία
Αλλά με σύνεση
Άρχισαν να πετάνε βουλίτσες
Η μία αγωνία στην άλλη
Συνεχίστηκε καιρό
Και η αγωνία τους μεγάλωσε
Δεν συναντήθηκαν ποτέ
Κι ας είπαν η μια βουλίτσα στην άλλη
‘Σε θέλω σαν αγωνία για ό,τι όμορφο’
Η ήρεμη αγωνία που λίγο είχε αρχίσει να αγωνιά
Έγινε από βούλα τελεία, πολλά θαυμαστικά,
Παρένθεση και μετά τελεία.
Όταν ηρέμησε για τα καλά
Έγινε το γράμμα
Κυρίως το Α
Από το οποίο αρχίζει η αγωνία
Κι εκεί έληξε το παιχνίδι
Έμεινε το Α
Οι βουλίτσες
Άρχισαν να γίνονται τρίγωνα
Μετά τετράγωνα
Στο τέλος
Κύκλοι

*Το σχέδιο της ανάρτησης ειναι της ποιήτριας.