Ο Αζόρ

Δεν είναι από pet-shop
(δεν είναι καν ημίαιμος)
Δεν τρώει σκυλοτροφές
ούτε κονσέρβες

Δε δέχεται λουρί στο λαιμό
κι ας λατρεύει τις βόλτες
Είναι αλλεργικός στα ψεύτικα
χάδια και στα κουνούπια
Δεν κουνάει την ουρά του
όταν χαίρεται (δεν έχει τρόπους)
Συνήθως γυρνάει με άλλους
ανυπάκουους σκύλους,
που γαβγίζουν αλλιώτικα
ή τρέχει μονάχος στους δρόμους
Πάντα μισούσε τις αγέλες
ο μπαγάσας,
όσο και το λουρί
Γι΄αυτό δεν επωλήθη

***

Για ‘κείνους γράφω

…που τσακώθηκαν με την άνοιξη
κι έζησαν μόνο με χειμώνες
αναλωμένοι
σ’ ένα ημιτελές και
άρρυθμο πολλές φορές, περπάτημα.
Μ’ένα βηματισμό που αγνοεί
τις όποιες χειρολαβές
αυτού του κόσμου.

Με τους απόκληρους
του συρμού θέλω να μιλώ,
που κραδαίνοντας το ακυρωθέν
εισιτήριό τους, ήλπιζαν
σ’ ένα βαγόνι επόμενο
μα τακτοποιήθηκαν στριμωχτά
σε λίγα εκατοστά φτωχού τσιμέντου.
Ξεχασμένοι απ’ το κομβόι
σε κάποιο αδιέξοδο
χωρίς καν μια ειδοποίηση,
έστω μια πινακίδα επικίνδυνης στροφής
μια έξοδο κινδύνου.
Θα ΄χουν, φαντάζομαι,
έναν άλλο τρόπο ανάγνωσης
των όσων γράφω.

***

Αερόστατο

Έχω ένα αερόστατο
μέσα μου κρυμμένο
Ίσως κάποιες φορές
το αέριο του είναι ελλιπές
ή ο αέρας μέσα μου βαρύς
και δεν πετά
– ζαρώνει στάσιμο στα χαμηλά.
Βαρίδι γίνεται στα πόδια
και το σέρνω.
Είναι όμως εν δυνάμει πτητικό
Αυτό το αιθεροβάμων υλικό
που κρύβω μέσα μου
με στιλώνει και με κρατά ορθό
όταν απογειώνεται.
Γι’ αυτές τις πτήσεις του
και μόνο
αξίζει το κουβάλημα.

*Ο Ε. Μύρων διατηρεί το ιστολόγιο Αλέκτωρ στη διεύθυνση http://a-lektor.blogspot.gr