Τι νιώθει η έρημος

όταν μακρινός άνεμος

αποθέτει πάνω της ένα σπόρο;

–

Ξεδιψάει ποτέ το γεμάτο ποτήρι;

–

Ο δρόμος που τελειώνει σ’ αδιέξοδο

ονειρεύεται άραγε μακρινές αποστάσεις;

–

Τρέμουν ποτέ τα γόνατα του πανίσχυρου Χάρου;

–

Οι μεγάλες ψυχές γνωρίζουν άραγε

ότι υπάρχει μόνον ένα μέγεθος θανάτου;

–

Τα ψηλά βουνά νιώθουνε τάχα

ότι ο κόκκος άμμου είναι αδερφός τους;

–

Η μετάνοια θυμάται αλήθεια

ότι κάποτε λεγόταν τόλμη;

–

Το χέρι που δίνει και το χέρι παίρνει

ξέρουν ότι είναι δυό γλάροι που ζυγιάζονται

πάνω από το κενό της έλλειψης;

–

Πως νιώθει τάχα η νύχτα

μ’ όλα τούτα τ’ άστρα στο κορμί της

ωραία ή σημαδεμένη;

–

Το φεγγάρι όταν το λεν σελήνη διχάζεται;

–

Τι κρύβει το κρεβάτι κάτω απ’το προσκέφαλό του

περίστροφο ή όνειρα;

–

Τα πούπουλα του μαξιλαριού

ονειρεύονται ακόμα τα ύψη;

–

Πως πεθαίνει ο μόνος άνθρωπος

πως τρίζει η ψυχή του ερημίτη

όταν…