Άννα Νιαράκη, Δύο ποιήματα

Artwork: Egon Schiele

Artwork: Egon Schiele

ιδαλγός

Είσαι γιος του ευγενούς χάους και της ανυπαρξίας
δεν μοιάζεις, περιφέρεσαι πιο πολύ 
απ’ όλους τους ομοειδείς σου
τροχιά ασυνήθιστη στο σύμπαν, ένας αλήτης αστεροειδής
που διασχίζει τις νύχτες ελλειπτικά τα όνειρά μου

και μου υπαγορεύει της ψυχής μου τον κωδίκελλο

όχι δεν είμαι κληρονόμος εγώ αστεροειδών, εκτελεστής είμαι
των τελευταίων επιθυμιών τους
τακτοποιώ τα ζητήματα της ύλης και διευθετώ την κατανομή 
του μαύρου

κρατάω τεφτέρι, κάθε 13,77 χρόνια, η επιθυμία αλλάζει
κάθε 13,77 χρόνια ξυπνώ κάθιδρη και σημειώνω ακατάπαυστα 
τα υπαγορευόμενα:
τόνοι αστρικής σκόνης εκεί
τόσα μεταλλεύματα εκεί
η ενέργεια σε ισόποσες δόσεις στον τάδε και στον δείνα
η λάμψη στον ουρανό – όλη
και το μαύρο, κάθε φορά το μαύρο
δικό μου

σαν ιερέας που ανακηρύσσει την ανεξαρτησία μου

***

μόνο τους αμετανόητους

Αυτές οι νύχτες είναι φτιαγμένες για έρωτα
γιατί χαλάμε τις ώρες μας;
γιατί υπομένουμε άχρηστες συζητήσεις
γιατί φοράμε τα ρούχα μας
γιατί ο ένας μακρυά ο ένας από τον άλλο παραμένουμε; 

αυτές οι ώρες δεν ξανάρχονται                                                                                                                  
αυτές οι ώρες που το φθινόπωρο υποχωρεί
δειλά σαν ντροπαλό φιλί στο μάγουλο

δεν ξανάρχονται μάτια μου
κι εμείς δεν θα είμαστε αιώνια νέοι

κι οι γέροι μόνο να νοσταλγούν ξέρουν
κι είναι νωρίς για να μετράμε τις απώλειες                                                                                               
είναι νωρίς καρδιά μου για να προσποιούμαστε
τους κατασταλαγμένους 

οι νύχτες δεν συγχωρούν τους δειλούς
μόνο τους αμετανόητους

*Δημοσιεύτηκαν στο ιστολόγιο της ποιήτριας Αντιποίηση. Εμείς τα πήραμε από το http://dreaming-in-the-mist.blogspot.fr/search/label/%CE%9D%CE%B9%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%20%CE%86%CE%BD%CE%BD%CE%B1

One response to “Άννα Νιαράκη, Δύο ποιήματα

Leave a comment