Ποιήματα που τα παίρνει νωρίς ο θεός σχεδόν αβάφτιστα και αναμάρτητα

Στο τέλος φωτίζεται το ποίημα

με αρχές μετατόπισης προς τα έξω όσο που σε κλείνουν

οι ανταύγειες

κι εκεί είναι το σημείο του Σταυρού

μην περάσεις τα οριζόμενα κι έχουμε θεομηνίες

πριν προφτάσεις τα νερά που συνέρχονται

Σίγουρα ο Ηράκλειτος θα κανοναρχούσε αλλιώς

όπως ο Αλκιβιάδης που έβλεπε επερχόμενη τη θαλασσοφαγή

και τη σχεδίαζε ανάποδα με τον εαυτό του στο κέντρο

όπως τα ποιήματα που τα παίρνει νωρίς ο Θεός

σχεδόν αβάφτιστα και αναμάρτητα

[Η γλώσσα του Αδάμ, 1982]

***

Τα σπίτια είναι οικότροφοι της τρέλας τους

Τα άδεια σπίτια αυτοκτονούν αλλιώς

σκοτώνουν ένα ένα τα όργανά τους
αλλά δε γίνονται πτώματα

ασπρίζουν από το λαιμό ως κάτω

κι άλλα είναι ψυχές άλλα φαντάσματα

άλλα ανοίγουν από κάτω την καταπαχτή

και περισσεύουν στον ορίζοντα

κι άλλοι τα λένε φυγάδες

άλλοι αυτόχειρες

κι αυτά είναι οικότροφοι της τρέλας τους

***

Τα σπίτια είναι έξω από τους τοίχους

Γι’ αυτό τα σπίτια είναι έξω από τους τέσσερις τοίχους

όπως τα ζωντανά του κατωγιού που ξενυχτούν

απλωμένα στα γειτονικότερα βουνά

κι έρχεται ο νεκρός γείτονας που τα μετράει κάθε νύχτα
φυσώντας από μέσα του μιά φλόγα

να τον γνωρίζουν και να χάνονται

[Και γάμον Έβρου του ποταμού, 1996]