ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας
α
από τα χέρια που μετρώ/
ως το συκώτι/
ονομάζονται με ήλιο οι γωνιές
κι οι ακμές με αντίκαρπο/
αυτή η μονήρης υπόσταση/
μοναδική,
ως μάνα του φωτός/
διαιρείται ατελώς/
β
από το μελανό σκιάδι /
ως το άυλο πέλμα/
με κραυγές υπόξινες και ατμούς και σάλια
παραστέκομαι/
μα ο θάνατος των οργασμών,
δεν είναι η ίδια η πραγμάτωσή τους;
γ
από τη ζωντανή θηλή ως το εναιώρημα/
όπου η ψυχή διαυγής αναδιαθλάται/
εστιάζομαι/
αλλά το κάτοπτρο μου είναι ένα μέσο
εν διάμεσο/
δ
από τη στίξη ως τη χρονική κορδέλα/
λιμάνι, τα δευτερότοκα όνειρα
στριγγλίζουν/
να δια-μορφωθούν/
μάταια, εγώ δεν πήρα θέση/
ούτε στους κέδρους όταν φτάσαμε
ούτε στα μπάομπαμπ/
photo: Walker Evans (American, 1903-1975)
Votive Candles, New York City
1929-30
Gelatin silver print
8 1/2 x 6 15/16″ (21.6 x 17.7 cm)
The Museum of Modern Art, New York
Thomas Walther Collection. Gift of Willard…
View original post 12 more words

Ευχαριστώ για την τιμή!