Χρήστος Ζάχος, Δύο ποιήματα

Έργο Pablo Picasso

Έργο Pablo Picasso

Ένα ποίημα για το σκοτάδι

Το σκοτάδι να είναι απόλυτο
Πυκνό
Βαθύ
Βελούδινο
Να υπερνικάει όλα τα χρώματα
Να μπορείς να ονειρευτείς τα πάντα
Να μπορείς να δεις τα πάντα
Να ζωντανεύει τους πιο κρυφούς σου φόβους
Τους πιο φριχτούς σου εφιάλτες
αλλά και τις πιο ενδόμυχές σου σκέψεις
Τη ζωή
Να την εξισώνει με τον θάνατο
στον ίδιο πάντα τόνο
Μαύρο
Σκοτεινό
Απόλυτο
Σκοτάδι

***

Η ψευδαίσθηση της δημιουργίας

Καμβά. Λευκέ μου καμβά
γίνε όμορφος
πάρε όλα τα χρώματα που σου δίνω
και ανάδειξέ τα σε κάτι φανταστικό
που εγώ μονάχος, δεν θα μπορούσα ποτέ να φτιάξω
Χρώματα, χρώματα
Δώστε μου τις αρμονικές σας αποχρώσεις
χαρίστε μου τη μαγεία σας

Πινέλα, σπάτουλες, χρώματα, καμβάδες
όλα εσείς είστε τα υλικά
που αδημονούν να με χρησιμοποιήσουν
να με κάνουν το μέσο το οποίο θα τα ενώσει
έτσι που στο τέλος να νομίζω
πως δημιούργησα εγώ

*Από τη συλλογή “Χ-έγερση υποσυνειδήτου”, εκδόσεις των Συναδέλφων, 2014, σελ 39 και 45.

One response to “Χρήστος Ζάχος, Δύο ποιήματα

Leave a reply to ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΦΩΤΕΙΝΟΥ Cancel reply