Χτίζεις ένα σπίτι για την ψυχή σου,
και περήφανα περιπλανιέσαι
στο φως των αστεριών
με το σπίτι στην πλάτη,
όπως το σαλιγκάρι.
Όταν σιμώνει κίνδυνος,
σέρνεσαι μέσα
και είσαι ασφαλής
πίσω από το σκληρό σου
καβούκι.

Κι όταν πάψεις να υπάρχεις,
το σπίτι
θα συνεχίζει να ζει,
μαρτυρία
του κάλλους της ψυχής σου.
Και η θάλασσα της μοναξιάς σου
θα τραγουδά βαθιά μέσα.

*Αναδημοσίευση από το περιοδικό “Ένεκεν”, τεύχος Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2014. Μετάφραση: Τούλα Παπαπάντου.

**Olav Hauge (Ούλαφ Χ. Χάουγκ – 1908-1994). Νορβηγός ποιητής και μεταφραστής ποίησης.