Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος, Κέρματα VIII

images

Μού ‘πε: «Σ’ αγαπώ»
κι ο χρόνος σταμάτησε.
Μ’ αυτή πού πάει;

***

Βλέπω κι απορώ,
που περπατάς μπροστά μου,
θεά ονείρου.

***

Φθινόπωρό μου,
μάρανε φύλλα μόνο,
ποτέ ελπίδες.

***

Μαύρα σύννεφα….
Ψηλά δε με φοβίζουν.
Μόνο στο βλέμμα.

***

Το πουλί πετά.
Κουτσουλιά στη μύτη.
Συμβαίνουν κι αυτά.

Leave a comment