Μού ‘πε: «Σ’ αγαπώ»
κι ο χρόνος σταμάτησε.
Μ’ αυτή πού πάει;
***
Βλέπω κι απορώ,
που περπατάς μπροστά μου,
θεά ονείρου.
***
Φθινόπωρό μου,
μάρανε φύλλα μόνο,
ποτέ ελπίδες.
***
Μαύρα σύννεφα….
Ψηλά δε με φοβίζουν.
Μόνο στο βλέμμα.
***
Το πουλί πετά.
Κουτσουλιά στη μύτη.
Συμβαίνουν κι αυτά.
