η ζωή εν τάφω

στο φρεάτιο της σιωπής
ήχοι παιδικής ηλικίας
υπενθυμίσεις πεπρωμένων
επιστρέφουν έρποντας
η ζωή εν τάφω

Όταν γελάει είναι το ξεραμένο σύκο να το φας τις γιορτινές μέρες,
αυτή είναι η Γιαγιά γύρω μας ξανά, στα μπλε,
κι αυτός είναι ζωντανός εκεί λέγοντάς της να σωπάσει,
δεν υπάρχει κανείς αληθινός δόλος,
πίσω απ’ την τηλεόραση δεν υπάρχει καμιά παγιδευμένη πόρτα,
τίποτα δεν μπορεί να γλιστρήσει μέσα ή έξω,
όλα τα μονοπάτια οδηγούν στο ασφαλές μέρος όπου η τροφή και η σκέψη εναρμονίζονται,
φτιάχνει σάντουιτς αντί για σούπες, σήμερα είναι απλό –
ένας κίτρινος μπόγος σαπουνιού και χαρτιού τουαλέτας
– ποιος θα πάρει την πρώτη μπουκιά;
Στο Anglesea αφήνει το φουλάρι της να σκουπίσει την άμμο και αυτή πέφτει
σαν τρελή για τα κύματα, σαν να γίνεται το μαύρο γαρύφαλλο στο ρυζόγαλο
μαδημένο πάντα, πριν το άρωμα κατακλύσει την μπουμπουκιασμένη γεύση ενός μωρού, κλαίγοντας για κάτι να νανουρίσει τη γλώσσα του
και τρέποντας σε φυγή το κεντρί.

η ζωή εν τάφω

τόσο μακριά
απ’ το Αρχαίο Ελληνικό Ευαγγέλιο
που μυρίζει λιβάνι
πρόσωπα εικόνων σε πλαίσιο

τόσο μακριά
απ’ τον παλιό μου τόπο

η ζωή εν τάφω

Μόνο για τον Enzo θα σπάσει την πασχαλινή σοκολάτα σε αρκετά κομμάτια
αναμειγνύοντάς τη με μακαρόνια,
ανοίγοντας και κλείνοντας το σιωπηλό του σπήλαιο,
τροφοδοτώντας τη νεκρή του σύζυγο,
προσευχόμενη στα παιδιά του να επισκεφτεί τα μάτια του Enzo για να της μιλήσουν
– τα ζωντανά φαντάσματα είναι δυσκολότερο να ευχαριστηθούν.
Κανένας δεν μπορεί να την εμποδίσει από το να χτυπάει τη γροθιά της στα κόκκινα τούβλα,
τα αίματα πρέπει να περιπλέκονται στα σχέδια με τα μπλε νήματα σαν κρόσσια
σχηματίζοντας μια βουνίσια λίμνη, χωριάτικους λόφους, λουλούδια από αρχαίο χώμα –
κοιτάξτε τα όμορφα πετσετάκια μου
– ένας χάρτης λεηλασιών, μια ζωή μαχαιριών, βράχων και ουροδοχείων.

Αυτή θα ξεπεράσει τις προσδοκίες για να φτάσει σε μια πλήρη ωριμότητα
που μόνο οι ευλογημένοι φτάνουν.
Απόψε θα κοιμηθεί μ’ ένα χρωματισμένο αυγό κάτω από το μαξιλάρι της
που θα ραγίσει
και η μυρωδιά θα υφανθεί στα όνειρά της.

η ζωή εν τάφω

καθώς το τελευταίο φύλλο αγκαλιάζει
το μαραμένο δέντρο
κάνοντας την τελική του προσευχή

στο φρεάτιο της σιωπής
ήχοι παιδικής ηλικίας
υπενθυμίσεις πεπρωμένων
επιστρέφουν έρποντας

η ζωή εν τάφω
η ζωή εν τάφω
τόσο μακριά από…

και η μυρωδιά θα υφανθεί στα όνειρά της

τόσο μακριά από…

η ζωή εν τάφω

*Μετάφραση: Δημήτρης Τρωαδίτης.