Φώτο: Emmet Gowin
Edith and Moth Flight 2002
Digital ink jet print 19 x 19 cm (7 1/2 x 7 1/2 in.)
National Gallery of Art, Washington, Charina Endowment Fund
© Emmet and Edith Gowin, Courtesy Pace/MacGill Gallery, New York

ένα φίδι είναι ο χρόνος

που χωνεύει φρέσκα όνειρα
και το όνομά σου στη γαστέρα του

ένας απλός βορβορυγμός

αφήνει δαγκωνιές ψωμάκια από έρωτα

την ώρα που τσακίζει του πόθου τις κορφές

αφήνει ρίμες και ευχές λυτές

στον άσπρο βράχο του

και μια ευωδιά μικρού αχινού στυφή πάνω στη βάρκα

άνεμος να τανε ή οδηγός όταν ξεκίναγε

που γέννησε τα αυγά του αιώνια

στην αντήχηση της θλίψης του θανάτου;

κάλυψε το στέρνο του με σύννεφα κι αστέρια κι είπε:

-θεός είναι η βροχή και η διάρκειά της,

θεός είναι η βαρύτητα για όσο είμαστε κοντά,

θεός είναι που μάτωσες και που το αίμα δεν επιστρέφει στην πληγή

(για αυτό κι όταν ντύνεται τ´άμφια τα αθάνατα

βαδίζει ανάποδα

κι από το σώμα του κυλούν οι ποταμοί

αντιεντροπικά προς τις πηγές τους)

*Από τη συλλογή “Ξηρασίες, η πρώτη μάχη”. Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το ιστολόγιο του ποιητή στο http://loukopk.wordpress.com/2014/07/21/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B5%CF%81%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CE%B9v/