XLVI

Σε δεκαεπτά
συλλαβές έχω κλειστεί.
Άνετα νιώθω.

XLVII

Κι αν με σκορπάνε,
στους στίχους συγκεντρώνω
τα κομμάτια μου.

XLVIII

Σπάει το πιάτο
που κρατάς. Έτσι μπορεί
και η καρδιά μου.

XLIX

Θα λησμονήσω
για πάντα τα φιλιά της.
Τί αυταπάτη!

L

Όλα θ’ αλλάξουν.
Κάνε γροθιά τα χέρια
κι εμπρός, ξεκίνα.