Καρποφορίας φόβος
Αγόρια
που ‘χετε κλαδιά ροδακινιάς για δάχτυλα
γυρέψτε με
όταν τ’ άνθη σας θα πέφτουν
να στρώσω από κάτω το κορμί μου
και τα μαλλιά μου που μακρύναν περιμένοντάς σας
να στολίσω.
Κι όταν βαρύνετε
απ’ τους βελούδινους καρπούς
μη φοβηθείτε
ισάξιο έργο με τις ρίζες σας θα σας προσφέρω
σαν όρθια δίπλα σας σταθώ
σωστή καρυάτις
και γύρω απ’ τα δυο μου χέρια
τα φορτωμένα σας κλαδιά
θα πλέξω.
Di fruttificazione una paura
Ragazzi
che avete per dita rami di pesco
cercatemi
quando cadranno i vostri fiori
perché là sotto distenda il mio corpo
e i miei i capelli cresciuti nella vostra attesa
adorni.
E quando pesanti
di fiori vellutati
non abbiate paura
opera pari alle vostre radici vi offrirò
a voi dritta accanto
come cariatide
e intorno alle mie due mani
i vostri rami carichi
intreccerò.
***
Συνάντηση
Θα είναι ένας Νοέμβρης
σαν το φετινό
και το κρεβάτι μου
θα ‘ναι στρωμένο φύλλα.
Πορτοκάλια
από τα δέντρα των Πρεσπών
και κόκκινα απ’ τις αυλές της Ιρλανδίας
όπως εκείνο που ‘βαλα στο γράμμα που δεν έλαβες
και χρυσοκίτρινα
απ’ τους βοστρύχους των μαλλιών σου.
Θα ‘χω κοιμίσει αγαπημένους φίλους
στα φυλλοσκεπάσματα
κι η μυρωδιά τους
θα ‘ρθει να σου πει τον τρόπο.
Incontro
Sarà un novembre
come quest’anno
e il mio letto
sarà coperto di foglie.
Arancio
degli alberi di Prespa
e rosso dei cortili d’Irlanda
come quella messa nella lettera da te non ricevuta
e gialla dorata
dei ricci dei tuoi capelli.
Mi sarò addormentata cari amici
fra coperte di foglie
e il loro profumo
verrà a raccontarti come.

Pingback: sophie’s bio in poetics – post art project