Γύριζε στους δρόμους ο τρελός λαγός
γύριζε στους δρόμους
ξέφευγε απ’ τα σύρματα ο τρελός λαγός
έπεφτε στις λάσπες Φέγγαν τα χαράματα ο τρελός λαγός
άνοιγε η νύχτα
στάζαν αίμα οι καρδιές ο τρελός λαγός
έφεγγε ο κόσμος Bούρκωναν τα μάτια του ο τρελός λαγός
πρήσκονταν η γλώσσα
βόγγαε μαύρο έντομο ο τρελός λαγός
θάνατος στο στόμα
Σκέφτομαι πόσο απεχθής δολοφονία για την ελληνική μουσική, είναι οι ”χατζιδακισμοί”. Σαν βιασμός ενός μπλούζ για να βγεί οπερέτα.
Αλλά ο τρελός λαγός με το θάνατο στο στόμα, ευτυχώς αδιαφορεί.
Κι αυτα τα περίμενε…