ναι,ναι σφουγγάρισα ναι
έπλυνα, ναι
οι νυχιές στον τοίχο
είναι η γδαρμένη απ’την νοσταλγία
αφηρημάδα σου
Το ξέρω ότι είσαι νεκρός
Μα, φαίνεται ακόμα λερώνεις
κι αυτό πικρό
τα ποντίκια το φτύνουν
Σκεπάσου τουλάχιστον
τώρα ταίζω και ανθρώπους