Λόγια; Ναι, του αέρα,
και χαμένα στον αέρα.

Άσε με να χαθώ μέσα σε λόγια,
άσε με να ‘μαι ο αέρας σε δυο χείλη,
μια περιπλανώμενη ελάχιστη πνοή
που ο αέρας θα σκορπίσει.

Ακόμη και το φως στον εαυτό του μέσα χάνεται.

*Το ποίημα είναι από το http://exbook3.blogspot.gr/2012/07/blog-post.html