Να τηλεφωνήσω στον λογιστή, να δουλέψω και λίγο.
Να στοχαστώ γύρω από τη φωτογραφία μιας γυναίκας
που έβαλε τέλος στη ζωή της.
Να ψάξω πότε πρωτοεμφανίστηκε η λέξη Feindbield.
Να παρατηρήσω τις φυσαλίδες που πέφτουν στο πλακόστρωτο
από την ξαφνική νεροποντή
και να ανασάνω την υγρασία.
Να καπνίσω, βεβαίως, βλέποντας τηλεόραση, με κλειστή τη φωνή.
Να αναρωτηθώ από πού να προήλθε το σεξουαλικό γαργαλητό
στη μέση μιας ανιαρής συνεδρίας.
Να σκεφτώ την Αλγερία για εφτά λεπτά.
Να βρίσω χωρίς αναστολές σαν δωδεκάχρονο
για ένα σπασμένο νύχι.
Να αναπολήσω ένα συγκεκριμένο βράδυ,
πριν από είκοσι ένα χρόνια, Ιούνιο μήνα,
όπου ένας μαύρος πιανίστας έπαιζε chachacha
και κάποιος έκλαιγε οργισμένος.
Να μην ξεχάσω να αγοράσω οδοντόκρεμα.
Να προβληματιστώ γιατί eπ = -1.
Να αναρωτηθώ γιατί ποτέ ο Θεός δεν αφήνει
τους ανθρώπους σε ησυχία, και αντιστρόφως.
Να αλλάξω τη λάμπα της κουζίνας.
Να μεταφέρω με σεβασμό το άψυχο, βρεγμένο και αναμαλλιασμένο
σώμα του κορακιού απ’ το μπαλκόνι.
Να παρατηρήσω τα σύννεφα, ναι, τα σύννεφα.
Και να κοιμηθώ, βεβαίως, να κοιμηθώ.

*Από το υπό διαμόρφωση ανθολόγιο “Η ιστορία των νεφών και άλλα ποιήματα”. Μετάφραση: Γιώργος Πρεβεδουράκης.