Ακολούθησα κατά γράμμα τη συνταγή
Πώς γράφει κανείς ένα ποίημα
Πώς ξανοίγεται με απλωτές στ΄ άπατα
Σε ποιους βυθούς ξεχνιέται
Και τι ανάσες παίρνει ν΄ αναδυθεί
Πώς βαδίζει με γυμνά πόδια στα χαμόκλαδα
Πώς αφαιρεί τ΄ αγκάθια ύστερα
Από τις λέξεις που αντιδρούν
Να γίνουν αίμα πηχτό
Πώς το δηλητήριο
Εξουδετερώνεται
Με ποιο φυσικό αντίδοτο;
*Από την οώνυμη ποιητική συλλογή, εκδ. Μανδραγόρας 2013
To Koskino 
Δημήτρη μου σ΄ευχαριστώ πολύ! Σύντομα το φυσικό αντίδοτο θα φτάσει και στη μακρινή Μελβούρνη. Ενάντια σε κάθε τοξικότητα!
Πάντως εσύ Τζούλια, είσαι ένα ποιητικό και ανθρώπινο συνεχές δόσιμο.
Νάσαι καλά , να γράφεις, να είσαι έγχρωμη…
Συγχαρητήρια Τζούλια μου καλοτάξιδο. Να είσαι καλά γερή και ευτυχισμένη – για τα γενέθλια σου – αν και καθυστερημένα αλλά με πολύ αγάπη.