Οι μέρες που ακολούθησαν
σταμάτησε η βροχή
να μου πει στο αυτί
αυτά τα πράγματα
που έλεγε στο θεατράκι
Φύσαγε ένα ανάλαφρο αεράκι
Μου χάιδεψε τα αυτιά και μίλησε:
«ψιθυρίζουν εδώ ακακίες
που η βροχή τις μεγαλώνει».
Ο ήλιος χαλαρός κατέβαινε
πίσω από το λοφίσκο για να δει τι
υπάρχει από την άλλη πλευρά.

Reblogged this on janetremembering and commented:
thank you to Dimitris for showing me this poem on his blog To Koskino