One response to “Δημήτρης Τρωαδίτης, Γκρέμισμα (χαϊκού)”

1. ΧΑΡΑ
   Τρελο δερμα
   στην αγκαλια μου νοτισμενο απο εκσταση
   μαγεμενο αγριμι
   αστρου σκια πως αιωρειται νομιζει
   σε νεον αναμεσσα
   Φιλικο αρωμα, μεθυσμενος της σαρκας του
   σεληνη αυγουστιατικη
   χαμογελο,στ’ανησυχα χερια μου
   με ριγη να φιλησει κοιταει την ασφαλτο
   κι αηχο γελιο
   Ωσπου ευκολο προσωπο ξαναγυρναει στα ματια μου
   φλογισμενου ηλιου που σβηνει ανταυγεια
   τραγουδαει βουτωντας στο βλεμμα μου
   μισανοιχτα γλυφει τα χειλη
   και απ’απογνωση πνιγεται
   Ως να με καθυσηχασουν τα δακρυα

   Reply