Για την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Οι άγγελοι εισπνέουν τη σκόνη της ανθρωπότητας,
Είναι μια γλώσσα ξερή γλειμμένη από αιθέρια όντα,
Γλώσσα κουβαριασμένη, που πετάγεται από στόμα
Σε στόμα. Είναι μια γλώσσα νεκρή, κοκκάλινο θραύσμα
Που κείται στα έλη και τη σκόνη. Τύρφη και σκόνη. Κείται
Για να ικανοποιήσει τον φρενήρη ιδεαλισμό εκείνων
Δίχως σώμα. Να μπορούσα να φιλήσω έναν άγγελο, και
το έχω κάνει, και βρήκα σ’ αυτή την ανακάλυψη του εαυτού μου,
Που απρόσμενα τυλίχτηκε γύρω από ένα γλυκό άλλο,
Εκείνη τη βάση για να βασίσω πάνω της
Την κατωτερότητα του εαυτού μου σε μιαν άλλη
Ανάταση, που είχα (και έχω). Μα τι σημαίνουν
Τ’ αραχνοΰφαντα ακροπέταλα, τ’ απαλά απόκρυφα μέρη,
Τ’ αγκάθια του αναποδογυρισμένου σκουληκιού
Στα καρπόφυλλα, για το ρόδο που δεν μπορεί να γνωρίζει
Την ίδια του την ομορφιά, την αναγέννηση, την ανάσταση,
Μα μόνο γνωρίζει, α-γνοεί, ένα μέρος φωτός,
Τη στιγμή του που διπλώνει σάπια πάνω του, για ν’ αποθέσει
Τ’ ακροπέταλά του στο τραχύ νεκροταφείο
Χέρια ανέμου, ανοιξιάτικου αέρα, για ν’ αυλακωθούν.
Οι άγγελοι ποθούν ό,τι δεν μπορούν να είναι.
Ονειρεύονται την ανθρωπότητα που πάντοτε είναι.
AND SO ANSWERED MARLOWE SINGS AGAIN
For Katerina Angelaki-Rooke
Angels breathe the dust of humanitas,
It is a dry tongue licked up by ethereales
Cuddled round and spat out from mouth to Mouth.
It is a dead tongue, bone-shard
Lain alike in bog or dust. Peat and sand. Lain
To satisfy the frantic idealism of those
Without flesh. Could I kiss an angel, and
I have, and found in that finding of my-
Self sweet other suddenly entwined,
That base upon which to base
The baseness of myself to some higher
Elavation, I would (and have). But what
Are gossamer wings, gentle secrets, the
Spikes of the turned worm in the petals’
Heart to the rose which cannot know
Its own beauty, recurrence, resurrection,
But only knows, not-knows, a place of light,
Its moment folding rotted on itself, to let
The wings of itself lie in the hard graveyard
Hands of winds, of spring breeze, to be
Guttered down. Angels lust the self they cannot
Be. Dreaming humanitas which always is.
*Από τη συλλογή “Το φτερό της κουκουβάγιας στην καρδιά του ποντικού / The owl’s wing in the rat’s heart”, εκδόσεις futura, Αθήνα 2002. Απόδοση από το αγγλικό: Νέλλη Μπουραντάνη.
