Dimitri Troaditis, Universe is anarchic

Posted by Το κόσκινο on

Universe is anarchic
And us revolutionaries
indomitable protagonists
of continuous overthrows
passionate pioneers of
unions of omnipotence
striving to neutralise
any tragedy
by betting to the future
since the fields of the past
have fertile sown
discoordinating wood languages
refusing to adulthood
unfolding our poetry
to lengths and widths
by soft caresses
caressing our proclamations
our shine causing
an immense floodlight
and the reflections become
property of everyone
in the moonlight

*The original in Greek is here https://tokoskino.wordpress.com/wp-admin/post.php?post=13425&action=edit

Γιώργος Γέργος, .όπως όταν πεθαίνουμε

Posted by Το κόσκινο on

20140729-043441-16481348

συγχρονίζονται κάποτε οι πτυχές του Σύμπαντος
όπως όταν πεθαίνουμε
ακουμπώντας στην πλάτη του Φωτός
και στα χέρια μας
και στα χέρια του εκλιπόντος
αστερισμοί διάτρητοι κι ελλειπτικές ρομφαίες
φαλτσάρουν σχηματίζοντας τροχιές
κι αληθινούς αγγέλους
ακαριαία όμορφους κι απελπιστικά στιγμιαίους

γύρω απ’ τα στήθη μας
γύρω από την Αλήθεια τριγύρω
φωτοβολούν ίαμβοι και δεκαπεντασύλλαβα πουλιά
απομεινάρια θεσπέσια μιας παλιάς γιορτής
που κυοφόρησε
από τα πρώτα της κιόλας χειροκροτήματα
γένη παυσίλυπα και ράτσες απεγνωσμένες ως το Τέλειο
εδώ στο Καίριο

εδώ στο Ηθελημένο
με τα τεράστια λεξήμορφα ουρανοτρύπανα
ας θρυμματίσει απόψε η ανάσα μας
τούτο το άχαρο τσόφλι
που μας το μάθανε ουρανό

*Από τη συλλογή “.Ο εαυτός ήχος”, Εκδόσεις Εξάρχεια, 2013

Γρηγόρης Σακαλής, Ευκολία

Posted by Το κόσκινο on

varfso-thumb-large

Ήμασταν κάποτε πολύ νέοι
θυμάσαι
όλο το μέλλον ήταν μπροστά μας
ο θάνατος ένα αστείο
υπήρχε μονάχα η ζωή
ύστερα χωρίσαμε
πήραμε διαφορετικούς δρόμους
εσύ τον εύκολο
μια μεγάλη λεωφόρο
εγώ τον δύσκολο
έναν ανήφορο
πλούτισες
φτώχυνα
μα μόνο σε λεφτά
κι όταν συναντηθήκαμε ξανά
μου είπες
πως κουράστηκες στη ζωή σου
κι εγώ είπα δεν κουράστηκα
αφού κι αυτό
το πήρες για σένα
κράτησα εγώ για μια φορά
την ευκολία.

KATERINA AGGELAKI-ROUK/ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ —ΡΟΥΚ

Posted by Το κόσκινο on

vequinox's avatarManolis

aggelakirouk-thumb-large

LIFE’S LACK OF APPETITE

I’m not hungry, I don’t hurt I don’t stink
perhaps deep inside I suffer and I don’t know it
I pretend I laugh
I don’t seek the impossible
nor the possible, bodies
forbidden to me don’t please my eyes.
Sometimes I gaze the sky
with a yearning glance
when the sun lessens its gleam and
the blue lover surrenders
to the beauty of the night.
My only involvement
with the going around of the world
is my steady breath.
But I also feel another
strange involvement:
the agony I suddenly feel
for the human pain.
It spreads on earth
like a drenched in blood
liturgical tablecloth
that shrouds myths and gods
it renews itself endlessly
and becomes one with life.
Yes, I want to cry now
but even the fountain of my tears
has turned dry.

Η Ανορεξία της Ύπαρξης

Δεν πεινάω, δεν πονάω, δε βρωμάω

View original post 128 more words

Γιάννης Ζελιαναίος, Nα

Posted by Το κόσκινο on

BaCSma2CYAAxM-Y

Να διαλυθούμε μια μέρα απ’ το πιοτό
και τίποτα να μην σχωρνάει τις δίσεκτες ζωές που φύγανε
παρά μονάχα να κουρδίζει τ’ αποτσίγαρα στον πάτο,
μετρώντας ξέφωτα στου κάκου την ατυχία.
Ν’ ανάψουμε τα φώτα
παίζοντας με τραινάκια της αγάπης
που γυρνάνε απ’ το ένα φιλί στο άλλο,
ξεζεύοντας ονείρατα απ’ της πράσινης μπουκάλας το γυαλί.
Να ταξιδέψουμε
όταν καμία γνώση δεν θα μας μοιράσει
της τσόχας τα ξοδέματα.
Να έχουμε πάει με πολλές γυναίκες
και με ακόμα πιο πολλά από εκείνα τα χαρτιά
που στάνταραν στα ζάρια του τελευταίου βήχα μας.
Να τρομάξουμε και ύστερα να τρελαθούμε
ρωτώντας για εκείνο το κορίτσι που έτρεμε
κι εκείνον τον άντρα που πάντα ντυνότανε βαριά
γράφοντας κάθε βράδυ κι από μία ιστορία.
Να ξενυχτήσουμε πολλούς νεκρούς
μα ακόμα κι άλλους για παρακάλια που δεν στάθηκαν.
Να φύγουν δίσεκτες ζωές
και νά ‘ρθουν κι άλλες
έτσι μονάχα για να τραβήξουμε το ήρεμο χαρτί,
για να γυρίσει ο έρωτας
και να σφυρίξει ο γείτονας γλυκά σε μια πλατεία
που ο θάνατος μετράει τα δόντια του διπλανού μας
και την ευχή στου ζωντανού τη σιγαλιά.
Να σιγοτραγουδήσουμε ήρεμους στίχους
φτύνοντας τις παλάμες μας
για να ζεσταθούν τα χρόνια που ήπιαν κόκκινο κρασί.
Να σταθούμε σαν άγια ρεμάλια,
βλέποντας γέρικα σκυλιά
στην κατερείπωση μιας ξομολογήστρας νύχτας.
Να γράψουμε για την δυστυχία στο χαρτί
προλαβαίνοντας τα πάντα σε μια ριξιά του φόβου.
Να ονειρευθούμε πένθιμα τύμπανα
και άγρια προσκεφάλια.
Να προλάβουμε
πριν το κλειδί γυρίσει στην πόρτα
κι η ανάσα μας παγώσει,
να φύγουμε έξω
πριν πιούμε κι άλλο,
πριν τρελαθεί το μεδούλι της νύχτας μας,
και αγκομαχήσουμε στο ξέφωτο
που βυζάξαμε την ρώγα του πρώτου βιασμού,
να δούμε μιαν ώρα
που η γλώσσα μας δάγκωσε τους εφιάλτες
τα νύχια μας κόμπιασαν στον αέρα
τα πόδια δεν έδειξαν περίσσιο έλεος στο κορμί
και εκεί κοντά
στα κόκκινα μάγουλα της τύχης
να έρθει
εκείνο που δεν έμεινε για να μείνει
εκείνο που δεν έμεινε για να κάνουμε
εκείνο που δεν έμεινε για να μας πει
εκείνο που κάτι έμαθε στον Βαν Γκογκ
ώστε ΝΑ κόψει το ένα του αυτί

*Από τη συλλογή “Ο διάβολος πάνω σε στρατσόχαρτο”, εκδ. Ενδυμίων, 2009.

Poetic Inspirations @ Emerald – September 12, 11.45am-1.45pm

Posted by Το κόσκινο on

eatingpoetry

Poetic Inspirations @ Emerald

Next Reading is September 12, 11.45am-1.45pm
at Emerald Hill Library & Heritage Centre

195 Bank St., South Melbourne
(opposite South Melbourne Town Hall)
Wahibe Moussa

Anton Alimin
(with Anekawati Mutiara’s translated poems)

and open mic

Poetic inspirations @ Emerald
Calling all poets and lovers of poetry Especially all those who write in another language than English and/or have their work in a bilingual or a translated form
Every second Saturday of the month

With two guest poets every month
The room can seat up to 30 persons. There is a kitchen available to use, with the usual facilities, including crockery and a hot water urn. The room also has audio visual equipment and screen if it will be required. The following Reading dates through out 2015 are as follows: October 10, 11.45am-1.45pm November 14, 11.45am-1.45pm December 12, 11.45am-1.45pm

For more information:

– Dimitri Troaditis troaditisdimitris@gmail.com and/or 0432 094 342
– Emerald Library and Heritage Centre
Art & Heritage Programs | Arts & Culture 9209 6416

Georgia Trouli, Counting backwards

Posted by Το κόσκινο on

prt_400x400_1425052465

To stumble over two or three accompanying pages
To withdraw uncertain
And the thorny kisses to be stuck in your hands
And with these make a closely-knit knitwear of sand
And with this count time grain by grain of insignificance
And with it rinse your fingers and exorcise anew two thoughts resting on the spine
And with these create feelings devoid of logical sequence ⎯ only an endocrine gland
And from there excrete the last smooth interrogation all curve
And with it place packing paper and little by little induce sharp whistles
And with these make corners to bury flights
And delusions

And the accompanying pages
Now creased by the foregoing
Unroll these too little by little
And with a murmuring flambeau begin
To be irresolute apropos the meaning
And time turning like counting backwards
From a hundred down
And with it come to the dot
And with this dot signify
Finis
Finis

Γεωργία Τρούλη, ΜΕΤΡΩΝΤΑΣ ΑΝΑΠΟΔΑ

Να σκοντάφτεις πάνω σε δυο-τρεις σελίδες συνοδευτικές
Να οπισθοχωρείς αβέβαια
Και τα αγκαθωτά φιλιά να έχουν σφηνώσει πάνω στα χέρια σου
Και μ’ αυτά σφιχτοδεμένο πλεκτό να φτιάχνεις με άμμο
Και μ’ αυτήν να μετράς τον χρόνο κουκκίδα-κουκκίδα ασημαντότητας
Και μ’ αυτόν να ξεπλένεις τα δάχτυλα και πάλι να ξορκίζεις δύο βασισμένες στη ράχη σκέψεις
Και μ’ αυτές να κάνεις συναισθήματα που δεν έχουν λογική αλληλουχία – μόνο θύμο αδένα
Και από εκεί να εκκρίνεις το τελευταίο γλαφυρό ερωτηματικό όλο καμπύλη
Και μ’ αυτήν να βάζεις στρατσόχαρτο και σιγά-σιγά να προκαλείς οξύνσεις σφυριχτές
Και μ’ αυτές να φτιάχνεις γωνίες να τρυπώνεις τις φυγές
Και τις αυταπάτες

Και οι σελίδες οι συνοδευτικές
Που με όλα τα προηγούμενα έχουν τσαλακωθεί
Και αυτές να τις ξετυλίξεις σιγά-σιγά
Και με μουρμουριστό γυροφάνι ν’ αρχίζεις
Αμφιταλαντεύσεις στο νόημα
Και ο χρόνος να γυρνάει σαν ανάποδο μέτρημα
Από το εκατό και κάτω
Και με αυτόν να φτάνεις στην κουκκίδα
Και με αυτήν να σημαίνεις
Τέλος
Τέλος

*Από τη συλλογή “ακρογωνιαία πορεία στο και”, εκδ. ΣΑΙΞΠΗΡΙΚόΝ 2012, σελ. 27-28. Μετάφραση στην Αγγλική: Γιάννης Γκούμας.