Αποκάλυψη

Σε ποιον να πεις
και σε ποιον να ομολογήσεις
ετούτη τη στιγμή

Ω! Σύμπαντα!
Σχοινιά σε δένουν χειροπόδαρα
και σε κινούν, σε φέρνουν

Την ώρα που ξαναζωντανεύουν οι θεοί!

***

Ηλεκτροκύματα

Παραλυτικά σύνδρομα
άλλων τόπων
σε εμέθυσαν
και σχιζοφρενικά παραληρήματα
-πραγματικά της ύπαρξης-
οι σκάλες που σε απέσεισαν
και οι τηλε οράσεις

***

Ανάδυση

Τα βράδια σου απόταξες
και τις θηριωδίες
λυγμούς αισθήσεων αναδύει πια
το σώμα σου που εξέδωσες

Μπλέκεις τα χέρια στα ακόμα καστανά μαλλιά
την κρύπτη των ενστίκτων σου αναμοχλεύεις

Κάπου μια νέα φυγή παραμονεύει

*Από τη συλλογή “Η δίεση των όντων”, εκδόσεις Ένεκεν, Θεσσαλονίκη 2012.

Αναχωρητές

Τυχεροί όσοι
τους παίρνει ο διάβολος
και τους σηκώνει
οι υπόλοιποι
θα καταλήξουμε
μέσα
στο χώμα.

***

Η αληθινή ιστορία σχετικά με το κοριτσάκι και τα σπίρτα

Στίχος λέει είναι:
«αράδα έντυπου κειμένου».
Εγώ σου λέω:
είναι παλμός εντατικής
βρογχόσπασμος ασθματικής σειρήνας.

Κυρίως είναι:
στουπί εμποτισμένο με βενζίνη
δίπλα
στο κοριτσάκι με τα σπίρτα.

*Από τη συλλογή “Η Πλατεία των Ταύρων”, εκδ. Οδός Πανός, 2017.

Μεγάλη Παρασκευή -της λάθος ματιάς
Δεν είναι από κει που κοιτάς ο Εσταυρωμένος
γωνιά Τοσίτσα με Πατησίων είναι,
στα σύνορα του Έβρου σταυρώνεται τις νύχτες
στης Κακαβιάς τα χιόνια ποτίζεται όξος μουλωχτά
στο Φαρμακονήσι εξαφανίζεται
Στον Άγιο Παντελεήμονα κουβαλά τον σταυρό του μαρτυρίου
στον Δενδροπόταμο ξεψυχά
στο πάρκο της ΧΑΝΘ με τη σύριγγα στο χέρι ψιθυρίζει
«λαμά λαμά σαβαχθανί»
έξω από τα supermarket και στις λαϊκές αγορές
φορά ακάνθινο στεφάνι
βλέπεις το αίμα στο μέτωπο η όχι ακόμη;
Δεν είναι εκεί στις λαμπάδες, στα προαύλια ναών ο επιτάφιος απόψε
είναι κάτω από το σπίτι σου ο κοιμισμένος άστεγος
δεν του αρκεί να τον προσπεράσεις με το κερί στο χέρι
ούτε κάποια νηστεία σου, θα τον σώσει
Οι ολονύκτιες ψαλμωδίες σου δεν θα βρουν δουλειά στον άνεργο
μήτε οι ευχές με τα λαγουδάκια του πάσχα στο διαδίκτυο
θα αναπληρώσουν τα άδεια μάτια των μεταναστών
θύματα του συμμαθητή δουλεμπόρου
που χαιρετάς στα προεκλογικά σαλόνια
με κατάνυξη
Δεν είναι από κει που κοιτάς ο Άγιος που θα σε σώσει με το θάνατο του
κοίτα προσεκτικότερα, σταμάτα να φοβάσαι
και κοίτα
ίσως να μη σωθείς βεβαίως
αλλά τουλάχιστον θα έχεις
νιώσει το “πρώτο βήμα” τι σημαίνει
κι αν μια Ανάσταση έχει λόγο ύπαρξης
η μοναχά σαν αργία των δημόσιων υπηρεσιών
για μια πενταήμερη εκδρομή στην εξοχή μετριέται.

Μολότοφ ρίξτε·
στουπιά στ’ ακροστίχια―
άνω τελείες

***

Κάθε έρημος
θέλει να ξεμπερδεύει
με τους άκακτους

Έχω αστάθεια πολλών εθνών
στο αίμα.
Κάτι σαν κάστορας
ή σαν Μπακούνιν
και που με τρώει
ολόκληρο μπουκιά-μπουκιά
στον ύπνο.
Το πώς ξυπνώ
είναι στ’ αλήθεια
άξιο θρήνων:
.
ένα κεφάλι-μπόουλινγκ
για έφηβες τσιρ-λίντερς
της Νεμπράσκα
ή για Νατάσσες Σιβηρίας.
.
Ένας καρπός
σε σώμα
στέρφας αχλαδιάς.
.
Ένας μηρός
δίχως λατρεία
σαν Παναγία ξοφλημένη
γιατί η άνοιξη
μάς παραήταν ακριβή.
.
Δεν έχουν σημασία
τα σκορπίσματά μου.
.
Δεν νοιάζεται η άγκυρα
όταν αφήνει γένι
από φύκια.
.
Πάρε τηλέφωνο το Εκάβ.
Πάρε τηλέφωνο την Ανδρομέδα.
.
Τριάντα έξι κι έξι πυρετός
κι όμως νεκρός
προ γενετής
.
αφού τα φίδια
πήρανε ονόματα
σε διασταύρωση ντοκιμαντέρ
και επιστήμης
.
οι αράχνες μου βιάστηκαν
από φοβίες δίποδων αγωνιών
.
τ’ αεροπλάνα είχαν έλικες
απ’ τα ονόματα των εραστών σου
σαν τατουάζ
στο νωτιαίο μυελό.
.
Έπεφτα, έπεφτα
πάντα μου αφήνοντας καπνό
και φλόγες
σε μια Ιάβα
ή όπως κι αν σε λεν.

14/4/2017