Αποστόλης Αρτινός, Δέκα μικρά ποιήματα

σαφέστατα μιαν άλλη εποχή
πιο μακρινή απ’ αυτή την αυγουστιάτικη νύχτα
τα ποιήματα θα γράφονται σε πιο απλό επίπεδο

στο μεταξύ προσέξτε αυτούς τους ατημέλητους ρυθμούς
διασκορπίστε τους
και διασχίστε ήσυχα τη βία της αναμονής τους

***

η βροχή γδέρνει τα χώματα
έβδομη η ημέρα

το πρόσωπο πεινασμένο από τον ύπνο
θηλάζει στα χείλη της κογχύλης

η καρδιά αισθάνεται την ροή

τόπος βροχής
αθόρυβη η ώρα
προς όραση

***

έστρεψα το νοτιά

να υγράνει τη φωνή σου

έστρεψα το νοτιά

***

στη σιωπή το σώμα του απογεύματος
το χέρι αποδίδει τη σκιά του
ο αέρας αισθητός

***

το πένθιμο σώμα χάθηκε
η γλώσσα επινόησε τη νοσταλγία

***

καταγωγή ήταν η ήττα των γραμμάτων

στην ανορθόγραφη σκιά
και πριν αρθρώσω το κενό
στον τρόπο του πληθαίνω

***

ημέρες πεθαμένος
στον αφρό των στίχων

το μνήμον φως
είναι σωστό να ψηλαφείται

***

αυτή η γλώσσα στη γωνιά του παραθύρου
αυτή η νύχτα

τις ιδέες μόνο
όχι τα δάκρυα

***

φιλιά και φύλλα
δίχως άνεμο

***

το βράδυ πέφτει
δεν αντέχει άλλο
ακολουθήσαμε

κανένα τοπίο δεν είναι υπαρκτό

*Απο τη συλλογή “Στην άλλη άκρη της μέρας”, Εκδόσεις Bibliotheque 2015.

Γρηγόρης Σακαλής, Δύο ποιήματα

Το φιλμ της Ιστορίας

Θάρρεψαν κάποιοι ισχυροί
πως θα πάρουν εκδίκηση
απ΄αυτούς που πάλεψαν
για οξυγόνο
αξιοπρέπεια
φωνή
είπαν “ήρθε η ώρα τους,
τώρα θα τους τσακίσουμε”
βρήκαν κι αρκετούς
πρόθυμους Εφιάλτες
να κάνουν τη βρώμικη δουλειά
μα πόσο είναι μύωπες
τι άγνοια της Ιστορίας έχουν
η νίκη τους είναι προσωρινή
αν το καταλάβαιναν
δεν θα πανηγύριζαν τόσο
το δίκιο των πολλών δεν νικιέται
η αδικία κι αν γίνει νόμος
σύντομα θα καταργηθεί
η Εργασία θα αντεπιτεθεί
και η νίκη της θα είναι τώρα
ακόμα μεγαλύτερη.

***

Δρομολόγιο

Ο ήλιος ανέτειλε
ένα παιδί ξεκίνησε
το δρομολόγιο της ζωής του
κοίταξε πρώτα να μάθει
να σπουδάσει τη ζωή
δίπλα σε καλούς δασκάλους
το έπιασε το μεσημέρι
κοίταξε να εφαρμόσει
αυτά που έμαθε
σ΄αυτά που λένε
πως είναι ο προορισμός του ανθρώπου
δουλειά
οικογένεια
περιουσία
το έπιασε το βράδυ
κάθισε να κάνει απολογισμό
και είπε
“πόσο γρήγορα πέρασε η μέρα”
αναστέναξε πικρά
και ξάπλωσε να ξεκουραστεί
για πάντα.

Luka “Lesson” Haralampou, I will speak

I WILL SPEAK
⠀⠀⠀⠀
I will keep speaking
until everything I’ve ever said becomes a myth
until my words are stolen
twisted
and mixed
and used as an anonymous crutch
for those who are broken ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
or the tell their children
that they can still weave tapestries
into the eye of the sun
if they want to ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀
I will keep speaking
until my door is flooded with calls
to stand at the front line
and be arrested next to people I do not know
but will treat as my family ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
…even on that day ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
I will keep speaking
until my lungs are calcified
placed into jars
and used as book-ends in a foreign library
or my tongue is a paper-weight
on a rich man’s desk ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀
I will keep speaking
until I’ve learned to make a whisper
feel like a tonne of concrete ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀
I will keep building these shelters
I will keep framing these war-torn walls ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
I will speak phosphorus
I will speak permanence ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀
I will speak
I will keep speaking⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀⠀
⠀⠀⠀

Λαμπριάνα Οικονόμου, Τρία ποιήματα

Terrace

Στα βόρεια αποκοιμήθηκα
κοιτώντας καμινάδες.

Τέλειωσαν τα εφόδια.
Δεν έχω λέξεις αιχμηρές για να χαράξω
μπετό, γυαλί και φύλο.

(Έχω καιρό μα)
ασύνετη η παράταση
έτσι αργά καθώς κυλούν
οι ώρες στην αρρώστια.

Βρυξέλλες 2010

***

Ψυχροαίμα

Δέσμες φωτός. Θα αρχίσουν ανακρίσεις.
Βιβλία κραδαίνουν χαρτοκόπτες. Χθες βράδυ
τραυματίστηκα στην άκρη μιας σελίδας.

Τα ράφια που καρφώνονται στον τοίχο –
σημεία είναι κρούσης ή καρδιακοί παλμοί;

***

Χωρίς αρθρώσεις

Ν’ απλώνονται μπροστά μας
ταριχευμένες αμμουδιες
κι εκτάσεις σκόνης.

Να σκάβει η υγρασία
με τις οπλές τη γη –
ασκέρι αρπαχτικών
να σε φοράει στέμμα.

Έτσι όπως παραδέρνεις
από χαρτί και χέρι ξεγραμμένος
να τριγυρνάς μονογενής
με τσέπες αδειανές από κουκούτσια.

*Από τη συλλογή “Αντίποινα΄”, Εκδόσεις Θράκα,

Γ. Σ. Αλεξάνδρου, Δύο ποιήματα

Κύκλος

Ακουσίως πεσόντες.
Θρήνοι.
Χαλκευμένα παράσημα.
Εορτές.
Αφελείς ιαχές.
Θάνατος.

***

Τα νέα

Φθηνό παρελθόν.
Πανάκριβο μέλλον.
Νοικιάζεται λέει.
Το παρόν.
Και πέταξα την εφημερίδα.

Ηττημένος λαθρεπιβάτης

F.'s avatarΜονοπάτια

Little bird by Alex Cherry Little bird by Alex Cherry

Αναζητώ το υποκατάστατό σου
Σ’ένα πρόσωπο, σ’ ένα πράγμα, σ’ έναν ήχο
Ειλικρινά με ξαφνιάζει η διαπίστωση ότι
Έχεις ριζώσει μέσα μου

Κοιτώ το αντικείμενο του πόθου μου
Μα είναι κίβδηλο – καλύτερα έτσι
Δεν θ’ άντεχα να είσαι εσύ στ’ αλήθεια
Ανυπόφορος σαν τον πόνο

Το μυαλό δεν με προϊδεάζει
Αιφνιδιαστικά σε επιβάλλει μέσα και γύρω μου
Μα εγώ αντιστέκομαι και σου ξεφεύγω
Δίχως να πέφτω στην παγίδα

Ένα «κρίμα» αναδύεται απ’ τα βάθη
Που κάθε τόσο θες να μου θυμίζεις
Μάταια, επίμονε λαθρεπιβάτη μου, μόνιμα ηττημένε
Αφού κατέληξα από καιρό πως

Δεν σε θέλω…

View original post

Αντιγόνη Ηλιάδη, Χωρίς θέα (I – IX)

I.
να σου πω
ή να πεθάνω
μιλάμε
τον έρωτα
σε λάθος
γλώσσα

II.

άκρη χειλιών
βράδυ χωρίς ύπνο
ανατολικά εσύ
δυτικά εγώ
στα μισά η λύπη

ΙΙΙ.
κλέβουμε προφυλακτικά
κλέβουμε αλήθειες
το δέρμα κενό
μπλεγμένα τα πόδια

έξοδος σούπερ μάρκετ
σημαίνει
κάτι μαζί

IV.
άλλο το όνομα
άλλο το οπίσθιο
άλλο το είναι

τρία διαφορετικά πράγματα

V.
με τα ανορθόγραφα
οδηγούμαι
στα συγκεκριμένα:
σε θυμάμαι
για εκείνο το
έψιλον στη θέση
άλφα γιώτα

VI.
μιλάω ελληνικά
σημαίνει κάνω
εύκολα
πως δεν καταλαβαίνω

ο κόσμος καίγεται
εμείς τι

VII.
μάθε πως
πόλεμος
σημαίνει
πόλεμος

δώσε αίμα
να πάρεις αίμα

αντίστοιχα
βλέπε έρωτας

VIII.
μου αρέσει
η ακμή
της πλάτης σου

φτάνει σαν τοπίο

ας λένε μετά
ότι δεν γράφω ωραία ποιήματα

IX.
σήμερα
είδα τον φόβο

γύρισα
να ντυθώ
ένα λεπτό

είχες φύγει

άλλη φορά
πρώτη εγώ
γυμνή ή ντυμένη

Μάξιμος Οσύρος, Οι φίλοι που με ακούν

Οι εκδόσεις «Τύρφη» σας καλούν τη Δευτέρα 12 Μαρτίου 2018 και ώρα 20:00 στην παρουσίαση του ποιητή Μάξιμου Οσύρου και του νέου βιβλίου του «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΠΟΥ ΜΕ ΑΚΟΥΝ», που θα πραγματοποιηθεί στον χώρο των εκδόσεων «Les yper yper», Γ. Σταύρου 4, Θεσσαλονίκη.

Ο ποιητής Μάξιμος Οσύρος έχει εκδώσει μέχρι τώρα τα βιβλία: «Εύη j. Βουτσαρά Ι Ι» / 1978 / εκδ. Βάκων, «Το μονοπάτι της μέταξας» / 1981 / εκδ. Γνώση, «Στη νοσταλγία του ψυχιατρείου» / 1986 / εκδ. Νεφέλη, «Πολιτεία» / 1993 / εκδ. Καστανιώτη, «Η τεχνική του πραγματικού» 2008 / εκδ. Νεφέλη και το «Οι φίλοι που με ακούν» / 2018 / εκδ. Τύρφη

Ο ποιητής Μάξιμος Οσύρος, δεν φαίνεται να αγαπά την δημοσιότητα, δεν τον βρίσκουμε καλεσμένο σε ποιητικές βραδιές, σε λογοτεχνικά πάνελ και εκπομπές περί ποιήσεως και γραφής. Δεν φαίνεται να έχει λάβει μέρος σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, να έχει πάρει κάποιο βραβείο ή να ανήκει σε ενώσεις λογοτεχνών. Γύρω από την ποίησή του υπάρχουν ασθενικές αναφορές στην κριτική και τη βιβλιογραφία, ενώ για τον ίδιο και το πρόσωπό του δεν έχουμε καθόλου στοιχεία.

Παρόλα αυτά στην παρουσίαση θα προβληθούν σκίτσα του Μάξιμου Οσύρου -αφού μεταξύ άλλων πρόκειται και για έναν εξαιρετικό ζωγράφο-μερικές σπάνιες νεανικές φωτογραφίες του και ο ίδιος θα ακουστεί να διαβάζει αποσπάσματα των ποιημάτων του.

Για τον ποιητή και το βιβλίο του θα μιλήσουν η Ειρήνη Καραγιαννίδου, ο Χριστόφορος Λιοντάκης και ο Κωνσταντίνος Τέλιος. Ποιήματα από την συλλογή «Οι φίλοι που με ακούν» θα διαβάσει ο ηθοποιός Δημήτρης Τσιλινίκος. Η ποίηση του Μάξιμου Οσύρου θα πλαισιωθεί από πρωτότυπα μουσικά μέρη που έγραψε για τον σκοπό αυτό ο Γιώργος Χριστιανάκης. Την οπτική επικοινωνία έχει αναλάβει ο Απόστολος Ρίζος και την παρουσίαση προλογίζει η Μαρία Ψωμά Πετρίδου.

Η βραδιά αυτή θα είναι και η πρώτη στιγμή της εμφάνισης του βιβλίου «Οι φίλοι που με ακούν» / εκδόσεις Τύρφη, αφού μέχρι τότε δεν θα βρίσκεται και δεν θα κυκλοφορεί στο εμπόριο.

4 at Steps – Έκθεση Τέχνης, 22 – 28 Μαρτίου, 2018 – Steps Gallery, 62 Lygon Street, Carlton

Έργο της Μαίρης Ραφαήλ

Για δεύτερη κατά συνέχεια χρονιά, τέσσερις Ελληνοαυστραλοί καλλιτέχνες παρουσιάζουν έργα τους σε ομαδική έκθεση στη Μελβούρνη, στη γνωστή γκαλερί «The Steps Gallery”,(Lygon Street, Carlton). Η έκθεση περιλαμβάνει ελαιογραφίες, σκίτσα με πέννα, ψηφιακά έργα και φωτογραφία. Οι καλλιτέχνες που λαμβάνουν μέρος είναι: η Θάλεια Ανδρέου, η Μαίρη Ραφαήλ, ο Φρίξος Ιωαννίδης και ο Σταύρος Μεσσήνης.

Η Θάλεια Ανδρέου, γνωστή στην παροικία της Μελβούρνης από προηγούμενες εκθέσεις, παρουσιάζει ελαιογραφίες εμπνευσμένες από την αυστραλιανή φύση. Τα έργα της Θάλειας είναι πραγματικά εντυπωσιακά, με χρωματισμούς που παραπέμπουν σε έργα της ιμπρεσιονιστικής περιόδου. Χειρίζεται τα υλικά της τέχνης της με επιδεξιότητα, ευαισθησία αλλά και με τόλμη. Αυτά τα χαρακτηριστικά δίνουν στα έργα της Θάλειας ένα έντονο ιδιόρρυθμο χαρακτήρα. Όπως λέει η ίδια: «χρώμα, πινέλο και καμβάς είναι τα μέσα με τα οποία εκφράζω τα εσωτερικά μου αισθήματα και τον θαυμασμό μου για τη φύση. Στην κυριολεξία, τα έργα μου είναι αντιπροσωπευτικά τοπίων που με προσελκύουν για την ομορφιά τους. Ανακαλύπτω την ομορφιά που είναι κρυμμένη στα χρώματα και στα σχήματα της γύρο μου φύσης, των πάρκων, των βουνών και της θάλασσας».

Η Μαίρη Ραφαήλ, επίσης γνωστή στην παροικία της Μελβούρνης από προηγούμενες εκθέσεις, παρουσιάζει έργα εμπνευσμένα από το μακρινό τοπίο της Αυστραλιανής υπαίθρου, και πιο συγκεκριμένα από τη Κεντρική Αυστραλία. Έντονα γήινα χρώματα και συνθέσεις που παραπέμπουν σε αφηρημένη τέχνη είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των έργων της Μαίρης Ραφαήλ. Η επιδεξιότητά της με τα υλικά και τα εργαλεία της τέχνης κάνουν τα έργα της άξια θαυμασμού. Όπως λέει η ίδια «τα έργα μου εκφράζουν ηρεμία, γαλήνη, αλλά και ενέργεια. Αυτά είναι τα αισθήματα που νοιώθω ατενίζοντας τη μεγαλειότητα της φύσης. Η εργασία μου είναι μια εξερεύνηση της φύσης, εμπνευσμένη από τα ταξίδια μου στην αυστραλιανή ύπαιθρο και σε άλλες χώρες».

Ο Φρίξος Ιωαννίδης είναι γνωστός στην παροικία από ατομικές και ομαδικές εκθέσεις που είχε διοργανώσει τα τελευταία χρόνια. Αυτή τη φορά, ο Ιωαννίδης παρουσιάζει μια σειρά από πρόσφατα έργα εμπνευσμένα από την γενέτειρά του την Κύπρο. Μερικά από τα έργα είναι σκίτσα με πέννα και άλλα είναι ψηφιακά. Ασχολείται κυρίως με το τοπίο. Τα θέματα που τον ενδιαφέρουν έχουν περιβαλλοντικό χαρακτήρα. Μερικά από αυτά είναι εκφραστικά, ενώ άλλα είναι απλώς διακοσμητικά. Και το ένα είδος και το άλλο προέρχονται από προσωπικές παρατηρήσεις και αντιλήψεις που αφορούν το ανθρώπινο περιβάλλον, ένα χώρο ευάλωτο από ανθρώπινες επεμβάσεις και που τώρα παρά ποτέ άλλοτε χρειάζεται επειγόντως την προσοχή μας.

Ο Σταύρος Μεσσήνης, γνωστός από προηγούμενες εκθέσεις του, αλλά και από το δημοσιογραφικό και λογοτεχνικό του έργο, παρουσιάζει δημιουργίες του από τη σειρά «The Sovereign Sun» που είναι εμπνευσμένη από την ποιητική του σύνθεση «Έαρ το Πρώτο». Τα πέντε μεγαλύτερα έργα του στην έκθεση συνοδεύονται με ένα ποίημα από την εν λόγω ποιητική σύνθεση, εκτυπωμένο, υπογεγραμμένο και αναρτημένο δίπλα τους. Η σειρά αυτή περιλαμβάνει συνθέσεις με έντονους κυκλικούς χρωματισμούς, που απεικονίζουν το φως, το φάσμα και τα χρωματικά αποτελέσματα του διαχωρισμού του. Βασισμένα σε ειδικές φωτογραφήσεις του ήλιου, κάθε έργο δημιουργείται με ψηφιακή παρέμβαση σε μια νέα μη αντιπροσωπευτική οπτική μορφή, αποκτώντας τη δική του πραγματικότητα. Η οπτική επίδραση αυτών των νέων αφηρημένων μορφών μεγιστοποιείται από τις σκόπιμα θολές μεταβατικές ζώνες μεταξύ των χρωμάτων, δίνοντας την εντύπωση της κίνησης. Η σειρά «The Sovereign Sun» αποτελεί μέρος μιας συνεχιζόμενης εξερεύνησης της αφηρημένης φωτογραφίας και της ποίησης που εξετάζει τις δυνατότητες αφαίρεσης, χρώματος, φωτός, χώρου και μινιμαλισμού μέσω των φωτογραφικών μέσων.

*Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 22 μέχρι τις 28 Μαρτίου.

Ώρες λειτουργίας της αίθουσας: Καθημερινά 10 πμ – 4μμ, Σάββατο και Κυριακή: 11πμ – 6μμ.

Τα εγκαίνια θα γίνουν το Σάββατο 24 Μαρτίου, και ώρα 2 μμ.
Είσοδος είναι ελεύθερη και όλοι είναι ευπρόσδεκτοι.

Έργο του Σταύρου Μεσσήνη