Κάθε μέρα κοιτάζω τον τάφο μου στον κήπο, περιλαμβανόταν στην τιμή του σπιτιού, με μια σανίδα ξύλινη να σκεπάζει την τρύπα, μια λευκή μαρμάρινη επιτάφια πλάκα, μια φωτογραφία σε πλαίσιο χρυσό και το έτος γεννήσεως με μια παύλα να χωρίζεται απ’ την κενή ημερομηνία θανάτου. Στέκει ανοιχτός ο τάφος κάτω απ’ την αχλαδιά, αντικριστά στο σπίτι, με κοιτάζει ακόμα κι όταν την πλάτη του γυρνώ. Την άνοιξη οι γάτες λυγίζουν τη σανίδα, τα σπουργίτια πάνω στο δέντρο τον κουτσουλούν για καλή τύχη, το καλοκαίρι κάποιο παραγινωμένο αχλάδι σπάζει ένα κομματάκι απ’ την ταφόπετρα, το φθινόπωρο η βροχή τη ράχη του διατρέχει, ροκανίζει το περίγραμμά του, τον χειμώνα το χιόνι τον βυθίζει βαθιά μέσα στη γη. Τον χτυπούν κεραυνοί, το επίκεντρο είναι κάθε σεισμού. Καταρρέει, αποσαθρώνεται, αποσυντίθεται, όλο και μικραίνει, ζαρώνει, κυρτώνει, μπροστά στα μάτια μου εξαφανίζεται ο τάφος μου, μέσα στην ίδια του την τρύπα πέφτει, σκόνη που γίνεται σκόνη. Τον κοιτάζω σήμερα το πρωί, απέμεινε απ’ αυτόν μόνο ένας σωρός από μάρμαρο που σκορπά στον άνεμο, θραύσματα σανίδας για σπιτάκια πουλιών, και η φωτογραφία στο χρυσό της πλαίσιο να ίπταται γύρω από την παύλα από -έως. Ο τάφος μου εξαφανίζεται όλο και πιο γρήγορα όπως η ζωή μου.
*
ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ
Σαν αυτόματη πόρτα τρένου έκλεισε πίσω μου η ζωή μου. Στην αποβάθρα απόμειναν άνθρωποι άγνωστοι, όμως ο καθένας ήξερε ποιον χαιρετούσε. Στα βαγόνια-βαλίτσες βαβούρα, επιβάτες με τα πόδια πάνω στα καθίσματα. Και μια θέση κρατημένη, δίπλα στο παράθυρο, που όλοι την κοιτούσαν απ’ τον διάδρομο. Είδα μακριά μια γριά μαυροντυμένη να τρέχει, έπεσε στο γρασίδι εξουθενωμένη, δεν το πρόφτασε το τρένο. Τράβηξα το κόκκινο φρένο. Ο ελεγκτής έπεσε πάνω μου. Έσπρωξα την πόρτα και πήδηξα έξω. Το τρένο σφύριξε, απ’ τα παράθυρα υψώθηκε μια σκιά. Η γριά με τα μαύρα δεν ήταν πουθενά. Κι η ζωή μου χωρίς εμένα αναχώρησε.
Ι Είμαι γυναίκα άνθρωπος γένους θηλυκού θα πει το σώμα μου έχει τα χαρακτηριστικά των θηλαστικών της λύκαινας, της ζέβρας, της φώκιας της μεσογειακής η ανατομία μου είναι δεκτική σοφά σχεδιασμένη για να επιλέγω αρέσκεται να συνευρίσκεται με τα αρσενικά του είδους της τα μέλη μας ταιριάζουν επειδή διαφέρουμε αυτός το αρσενικό του ανθρώπου θηλαστικό σαν τον θαλάσσιο ελέφαντα, τον τίγρη, τον τυφλοπόντικα κοιμάται δίπλα μου και ροχαλίζει να διώχνει τα θηρία όσο εγώ τραγουδάω να ’ρχονται ξωτικά καμία φορά ροχαλίζω εγώ και τραγουδάει αυτός αφού αλληλοδιεισδύουμε ενσταλλάζουμε συνυπάρχουμε τον έχω μέσα μου σε μια άσπρη κουκίδα και με έχει μέσα του σε μαύρη όπου έχω εσοχή έχει προεξοχή έχει τη γνώση έχω τη σοφία είναι ο ρυθμός είμαι η μελωδία και έτσι γίνεται το χάος κόσμος
ΙΙ Είμαι γυναίκα χίλιους αιώνες με έχουν λερώσει με έχουν φιμώσει με έχουν πατήσει γιατί είμαι γιάτρισσα και υφάντρα και τροφός σκέφτομαι με τα σωθικά μου εκκολάπτω το ήσυχο νερό όλα όσα μισεί ο πολιτισμός σας όλα όσα πετάει όλα όσα φοβάται όλα όσα δεν κατανοεί είμαι το θηλυκό του ανθρώπου το όνειρο στον ορθολογισμό σας η αμφιβολία στις βεβαιότητες σας ο αστάθμητος παράγων η καμπύλη στην άσπλαχνη ευθεία η πινελιά που κάνει τη μουτζούρα τέχνη ρίζα συκιάς που σπάει τα μπετά κάτω από τη μύτη σας είμαι η πηγή μετά την ανηφόρα και η σκιά από το πλατάνι και ο ρεμβασμός είμαι ο γρίφος και η ερμηνεία του πατρίδα και εξορία Είμαι όσο χτυπιέστε να γίνετε κάτι εγώ είμαι το μέσα από το σώμα το πίσω από το μυαλό το έξω από εσένα το πέρα από τη βαρβαρότητα το αριστερό σου χέρι Είμαι γυναίκα είμαι αφρικανή τροφοσυλλέκτρια μάγισσα του μεσαίωνα γυμνόστηθη θεά των όφεων γαλλίδα υπαρξίστρια ιρανή ποιήτρια μωρομάνα στο Τρίκερι Ούλεντ Νέιλ στον χορό της η Φρίντα Κάλο στη μεξικανιντάτ της η Σεχραζάντ που κέρδισε άλλη μια μέρα η γριά αρμένισσα με το καλάζνικοφ η Γκρέις Σλικ στην ταράτσα του Schuyler hotel η Σύλβια Πάνκχερστ με το μπάσταρδό της υψωμένη γροθιά σε σοβιετική αφίσα Μαριάννα Μέσα στα σκέλια μου η καταγωγή όλου του κόσμου και εσείς την πήρατε για πληγή.
I don’t like the government where I live I don’t like dictatorship of the Rich I don’t like bureaucrats telling me what to eat I don’t like Police dogs sniffing around my feet I don’t like Communist Censorship of my books I don’t like Marxists complaining about my look I don’t like Castro insulting members of my sex Leftists insisting we got the mystic Fix
I don’t like Capitalists selling me gasoline coke Multinationals burning Amazon trees to smoke Big Corporation takeover media mind I don’t like the Top-bananas that’re robbing Guatemala banks blind
I don’t like K.G.B. Gulag concentration camps I don’t like the Maoists’ Cambodian Death Dance 15 Million were killed by Stalin Secretary of Terror He has killed our old Red Revolution for ever
I don’t like Anarchists screaming Love is Free I don’t like the C.I.A. they killed John Kennedy Paranoiac tanks sit in Prague and Hungary But I don’t like counterrevolution paid for by the C.I.A.
Tyranny in Turkey or Korea Nineteen Eighty I don’t like Right Wing Death Squad Democracy Police State Iran Nicaragua yesterday Laissez-faire, please Government keep your secret police offa me
I don’t like Nationalist Supremacy White or Black I don’t like Narcs & Mafia marketing Smack The General bullying Congress in his tweed vest The President building his Armies in the East & West
I don’t like Argentine police Jail torture Truths Government Terrorist takeover Salvador news I don’t like Zionists acting Nazi Storm Troop Palestine Liberation cooking Israel into Moslem soup
I don’t like the crown’s Official Secrets Act You can get away with murder in the Government that’s a fact Security cops teargassing radical kids In Switzerland or Czechoslovakia God Forbids
In America it’s Attica in Russia it’s Lubianka Wall In China if you disappear you wouldn’t know yourself at all Arise Arise you citizens of the world use your lungs Talk back to the Tyrants all they’re afraid of is your tongues Two hundred Billion dollars inflates World War In United States every year They’re asking for more Russia got as much in tanks and laser planes Give or take Fifty Billion we can blow out everybody’s brains
School’s broke down ’cause History changes every night Half the free World nations are Dictatorships of the Right The only place socialism worked was in Gdansk, Bud The Communist world’s stuck together with prisoners’ blood
The Generals say they know something worth fighting for They never say what till thay start an unjust war Iranian hostage Media Hysteria sucked The Shah ran away with 9 Billion Iranian bucks
Kermit Roosevelt and his U.S. dollars overthrew Mossadegh They wanted his oil then they got Ayatollah’s dreck They put in the Shah and they trained his police the Savak All Iran was our hostage quarter-century That’s right, Jack
Bishop Romero wrote President Carter to stop Sending guns to El Salvador’s Junta so he got shot Ambassador White blew the whistle on the White House lies Reagan called him home ’cause he looked in the dead nun’s eyes
Half the voters didn’t they knew it was to late Newspaper headlines called it a big Mandate Some people voted for Reagan eyes open wide 3 out of 4 didn’t vote for him That’s a Landslide Truth may be hard to find but Falsehood’s easy Read between the lines our Imperialism is sleazy But if you think the People’s State is your Heart’s Desire Jump right back in the frying pan from the fire
The System the System in Russia & China the same Criticize the System in Budapest lose your name Coca Cola Pepsi Cola in Russia & China come true Khrushchev yelled in Hollywood “We will bury You”
America and Russia want to bomb themselves Okay Everybody dead on both sides Everybody pray All except the Gernerals in caves where they can hide And fuck each other in the ass waiting for the next free ride
No hope Communism no hope Capitalism Yeah Everybody’s lying on both sides Nyeah nyeah nyeah The bloody iron curtain of American Military Power Is a mirror-immage of Russia’ s Red Babel-Tower
Jesus Christ was spotless but was Crucified by the Mob Law & Order Herod’s hired soldiers did the job Flowerpower’s fine but innocence has got no Protection The man who shot John Lennon had a Hero-worshipper’s connection
The moral of this song is that the world is in a horrible place Scientific Industry devours the human race Police in every country armed with Tear Gas & TV Secret Masters everywhere bureaucratize for you & me
Terrorists and police together build a lowerclass Rage Propaganda murder manipulate the upperclass Stage Can’t tell the difference ‘tween a turkey & a provocateur If you’re feeling confused the Government’s in there for sure
Aware Aware wherever you are No Fear Trust your heart Don’t ride your Paranoia, dear Breathe together with an ordinary mind Armed with Humor Feed & Help Enlighten Woe Mankind
Η AΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΩΛΙΟΥ*
Δε μου αρέσει η κυβέρνηση Του τόπου μου Δε μου αρέσει η δικτατορία Των πλουσίων Δε μου αρέσει να μου λένε Οι γραφειοκράτες τί να τρώω Δε μου αρέσει τα λαγωνικά Της Αστυνομίας Να ρουθουνίζουν ανάμεσα Στα πόδια μου Δε μου αρέσει η λογοκρισία Που κάνουν οι κομμουνιστές Στα βιβλία μου Δε μου αρέσει οι Μαρξιστές Να διαμαρτύρονται Για την εμφάνισή μου Δε μου αρέσει ο Κάστρο να προσβάλλει Μέλη του φύλου μου Οι Αριστεριστές που επιμένουν να λένε Ότι έχουμε τη φανταστική Συνταγή
Δε μου αρέσει οι Κεφαλαιοκράτες Να μου πουλάνε αεριούχο κόκα Οι πολυεθνικές να κάνουν στάχτη Τα δέντρα του Αμαζονίου Για τα φουγάρα τους Οι Μεγάλες Εταιρείες να ελέγχουν Τα μυαλά της μάζας Δε μου αρέσουν οι Υπερ-Μπανανίες Που καταληστεύουν Μέχρι τελευταία δεκάρα Τις τράπεζες στη Γουατεμάλα
Δε μου αρέσουν τα στρατόπεδα Συγκέντρωσης Γκούλαγκ της ΚαΓκεΜπέ Δε μου αρέσει ο Χορός του Θανάτου Των Μαοϊκών στην Καμπότζη 15 εκατομμύρια δολοφονήθηκαν Από τον Στάλιν το Γραμματέα Του Τρόμου Αυτός είναι που σκότωσε για πάντα Τη δική μας παλιά Κόκκινη Επανάσταση
Δε μου αρέσουν οι Αναρχικοί Που ουρλιάζουν “Αγάπη για όλους!” Δε μου αρέσει η C.I.A. Αυτοί καθάρισαν τον Τζον Κέννεντυ Τα παρανοϊκά άρματα μάχης Που άραξαν Στην Πράγα και στην Ουγγαρία Αλλά δε μου αρέσουν Ούτε οι αντεπαναστάσεις Οι πληρωμένες από τη C.I.A.
Τα τυραννικά καθεστώτα Στην Τουρκία ή στην Κορέα Στα 1980 Δε μου αρέσει η Δημοκρατία Με τις Ακροδεξιές Ομάδες Θανάτου Οι Αστυνομοκρατούμενες χώρες Ιράν Νικαράγουα Μέχρι χτες Laissez faire, παρακαλώ, Κυβέρνηση, κρατήστε Τη μυστική αστυνομία σας Μακριά από μένα
Δε μου αρέσει η Εθνικιστική Κυριαρχία Λευκή ή Μαύρη Δε μου αρέσουν η Δίωξη Ναρκωτικών & η Μαφία που σπρώχνει τη σκόνη Ο Στρατηγός με το μάλλινο σακάκι Που εκφοβίζει το Κογκρέσο Ο Πρόεδρος που αναπτύσσει Τις Στρατιές του σε Ανατολή και Δύση
Δε μου αρέσουν οι Αλήθειες Για τα βασανιστήρια στις φυλακές Από την Αστυνομία της Αργεντινής Η Κυβέρνηση Τρομοκρατών Που κατέλαβε πρόσφατα την εξουσία Στο Σαλβαδόρ Δε μου αρέσουν οι Σιωνιστές Που δρουν σα Ναζιστικά Τάγματα Εφόδου Η Οργάνωση για την Απελευθέρωση Της Παλαιστίνης Η οποία μαγειρεύει το Ισραήλ Μέσα στην Ισλαμική της Σούπα
Δε μου αρέσουν οι Νόμοι Του Στέμματος Για την Εθνική Ασφάλεια Μπορεί να τη βγάλεις καθαρή Ακόμη και με μια δολοφονία Στην Κυβέρνηση Αυτό είναι γεγονός Ασφαλίτες πλακώνουν στα δακρυγόνα Παιδιά που επαναστατούν Στην Ελβετία ή Στην Τσεχοσλοβακία ο Θεός Να μας φυλάει
Στην Αμερική έχουμε την Άττικα Στη Ρωσία έχουν το Τείχος Της Λουμπιάνκα Στην Κίνα αν χαθείς Ούτε συ δε θά ‘χεις ιδέα Τί ακριβώς απέγινες Ξεσηκωθείτε ξεσηκωθείτε εσείς Πολίτες του κόσμου Χρησιμοποιήστε τα πνευμόνια σας Απαντήστε στους Τυράννους Αυτό που πραγματικά φοβούνται Είναι οι φωνές σας
Διακόσια Δις Δολάρια Θα βάλουν φωτιά Στον Παγκόσμιο Πόλεμο Στις Η.Π.Α. κάθε χρόνο Ζητούν όλο και περισσότερα Η Ρωσία έχει άλλα τόσα άρματα μάχης Και αεροπλάνα με ακτίνες λέιζερ Με πενήντα δις πάνω κάτω Μπορούμε να τινάξουμε στον αέρα Τα μυαλά όλων
Τα σχολεία διαλύθηκαν γιατί Η ιστορία αλλάζει κάθε νύχτα Τα μισά κράτη του Ελεύθερου Κόσμου Είναι Δικτατορίες της Δεξιάς Το μόνο μέρος Όπου δούλεψε ο σοσιαλισμός Ήταν το Γκντάνσκ, αδερφέ μου Αλλά ο κόσμος του Κομμουνισμού Κόλλησε μαζί με το αίμα Των φυλακισμένων
Οι Στρατηγοί μάς λένε πως γνωρίζουν Κάτι που για χάρη του Αξίζει κανείς να πολεμάει Ποτέ όμως δε λένε Τί στην ευχή είναι αυτό Μέχρι ν’ αρχίσουν κάποιον Άδικο πόλεμο Η μαζική υστερία Των Μέσων Ενημέρωσης Για τους ομήρους στο Ιράν Γαμήθηκε Ο Σάχης το έβαλε στα πόδια Με 9 Δις Ιρανικά λεφτά
Ο Κέρμιτ ο Ρούσβελτ και Τ’ αμερικανικά δολάριά του Έριξαν από την εξουσία τον Μοσαντέκ Ήθελαν το πετρέλαιό του αλλά ύστερα Πήραν τα σκουπίδια του Αγιατολάχ Έστησαν στο θρόνο τον Σάχη και Εκπαίδευσαν τη μυστική του αστυνομία Τη Σαβάκ Ολόκληρο το Ιράν ήταν όμηρός μας Για ένα τέταρτο του αιώνα Αυτή είναι η αλήθεια, Τζακ
Ο Επίσκοπος Ρομέρο έγραψε Στον Πρόεδρο Κάρτερ να σταματήσει Να στέλνει όπλα στη Χούντα Του Ελ Σαλβαδόρ Γι’ αυτό τον σκότωσαν Ο Πρέσβης Γουάιτ έβγαλε στη φώρα Τα ψέματα του Λευκού Οίκου Ο Ρήγκαν τον ανακάλεσε αμέσως Γιατί κοίταξε στα μάτια Τις νεκρές καλόγριες
Οι μισοί ψηφοφόροι δεν ψήφισαν Ήξεραν πως ήταν πια πολύ αργά Οι τίτλοι των Εφημερίδων Το αποκάλεσαν Μεγάλη Εντολή Μερικοί στήριξαν με την ψήφο τους Τον Ρήγκαν με μάτια ορθάνοιχτα 3 στους 4 δεν τον ψήφισαν καθόλου Νά Λοιπόν ένας Εκλογικός Θρίαμβος Η αλήθεια είναι μάλλον Δύσκολο να βρεθεί Αλλά η ψευτιά είναι εύκολη υπόθεση Διαβάστε πίσω απ’ τις γραμμές Ο Ιμπεριαλισμός μας Είναι αραχνοΰφαντος Αλλά αν πιστεύετε πως η Καρδιά σας Λαχταρά ένα Λαϊκό Κράτος Πηδήξτε γρήγορα από τη φωτιά Πίσω στο τηγάνι
Το Σύστημα το Σύστημα Στη Ρωσία και στην Κίνα είναι ολόιδιο Ασκήστε κριτική στο Σύστημα Στη Βουδαπέστη και θα χαθείτε Η Coca Cola η Pepsi Cola στη Ρωσία & Στην Κίνα γίνονται πραγματικότητα Ο Χρουστσόφ ούρλιαξε στο Χόλλυγουντ << Θα σας θάψουμε! >> Αμερική και Ρωσία θέλουν Να βομβαρδίσουν η μία την άλλη ‘ Ντάξει Όλοι θα τα τινάξουν Κι απ’ τις δυο πλευρές Όλοι προσεύχονται Όλοι εκτός από τους Στρατηγούς Μέσα σε καταφύγια σα σπηλιές Όπου μπορούν να κρύβονται Και να ξεκωλιάζουν ο ένας τον άλλον Περιμένοντας την επόμενη Δωρεάν μεταφορά
Δεν υπάρχει ελπίδα, Κομμουνισμέ Δεν υπάρχει καμιά ελπίδα, Καπιταλισμέ Ναι Ναιαιαι Ναιαιαι Ναιαιαι Το γαμημένο σιδηρούν παραπέτασμα Της Αμερικανικής Στρατιωτικής Ισχύος Καθρεφτίζει τον Κόκκινο Ρωσικό Πύργο της Βαβέλ
Ο Ιησούς Χριστός ήταν Άσπιλος Αλλά Σταυρώθηκε από τις Συντεχνίες Το Νόμο και την Τάξη οι μισθοφόροι Στρατιώτες του Ηρώδη Έκαναν τη βρομοδουλειά Η Δύναμη των Λουλουδιών Είναι μια χαρά Αλλά είναι αφελής και δεν παρέχει Καμιά Προστασία Ο άνθρωπος που πυροβόλησε τον Τζον Λέννον έπασχε από το σύνδρομο Λατρείας των Ειδώλων
Το δίδαγμα αυτού του τραγουδιού είναι Πως ο κόσμος Είναι ένας φρικτός τόπος Η Βιομηχανική Τεχνολογία Καταβροχθίζει την ανθρώπινη φυλή Η Αστυνομία σε όλες τις χώρες είναι Οπλισμένη με Δακρυγόνα και Τηλεόραση Μυστικοί Ηγέτες παντού Φτιάχνουν τα δικά τους χαρτοβασίλεια Για σένα και για μένα Οι τρομοκράτες και η αστυνομία Χτίζουν μαζί την εξαθλίωση Των φτωχών Προπαγανδιστικοί φόνοι Ευνοούν την Άρχουσα Τάξη Δεν μπορείς να καταλάβεις τη διαφορά Ανάμεσα σ’ έναν ηλίθιο και έναν Προβοκάτορα Και αν νιώθεις αλαλιασμένος Η Κυβέρνηση έχει βάλει οπωσδήποτε Το χέρι της
Να προσέχετε οπουδήποτε κι αν είστε Δίχως φόβο Εμπιστευτείτε τη δική σας καρδιά Μην καλπάζετε Πάνω στην Παράνοιά σας Αγαπητοί μου Αναπνεύστε μαζί μ’ έναν Κοινό νου Οπλισμένοι με Χιούμορ Δώστε Τροφή και Βοήθεια ώστε να φωτιστεί Η Βασανισμένη Ανθρωπότητα.
Δεν προσελκύει όσους ψάχνουν το ιδιαίτερο Βάλτε τουλάχιστον έναν χαλκά στη μύτη Ένα αποτυχημένο τατουάζ σε εμφανές σημείο Λίγο μολύβι να εξέχει απ’ το ένα μάτι Μία ελιά στο μάγουλο για την ασυμμετρία
Ίσως σας ξεχωρίσουν μες στο πλήθος που ολημερίς στην πασαρέλα παρελαύνει Ίσως πιαστούν στου διαφορετικού το δόλωμα Σ’ εκείνο το απαλό σημείο ο έρωτας το βέλος του αγκιστρώνει
*
ΑΥΤΟΠΟΡΤΡΕΤΟ ΣΤΟ WC
Πάνω απ’ τη μπανιέρα νεκρή η φύση στην πλαστική κουρτίνα Μπροστά εσύ με χείλη σουφρωμένα προσπάθεια καταβάλεις να μοιάσεις σε παπί
Ποια η ανάγκη σου για σέλφι σ’ έναν καθρέφτη με χέρι τεντωμένο; Αστράφτει το φορητό επίτευγμα Αιχμαλωτίζει εγωισμό βουβό και τον προβάλλεις χωρίς αιδώ
Όπως καθόμουν για ώρα στην οθόνη από τον τρόπο μαγεμένος που αντιγράφεις τον Ντυσάν Σφόδρα ορέχτηκα το ουρητήριο
Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι τα ποιήματα ανεβάζουν την τιμή πώλησης ενός ακινήτου σχεδόν κατά 9.000 δολάρια. Η εποχή μας, παρόλα αυτά, δεν προσφέρεται για ποίηση.
Στα Βορειοανατολικά, καθώς ελαττώθηκαν τα στέγαστρα, εκατομμύρια ποιήματα χάθηκαν. Μόλις πριν από λίγες μέρες δυνατοί άνεμοι έριξαν ένα ποίημα στα καλώδια του ρεύματος
λίγα τετράγωνα μακριά από το σπίτι μου. Ποτέ μου δεν περίμενα να χάσω τόσο πολλά μεμιάς. «Δημιουργήσαμε ένα σύστημα που δεν είναι βιώσιμο
για την ποίηση», είπε κάποιος. Μες στα επόμενα τριάντα χρόνια όπου υπάρχουν υπέργειες καλωδιώσεις δεν θα υπάρχουν ποιήματα. Ίσως να παραμείνουν ελάχιστα, αλλά ως μια ενόχληση,
Να επισκεπτόμαστε τους επιζώντες ποιητές αν μάλιστα τυχαίνει να μένουμε στην ίδια πόλη να τους βλέπουμε πού και πού γιατί εκεί που ζούμε ήσυχοι βέβαιοι πως ζούνε κι αυτοί -ξεχασμένοι έστω- εκεί έρχεται το μαντάτο τους.
Οι καλοί ποιητές μάς φεύγουνε μια μέρα όχι γιατί πεθαίνουνε από έμφραγμα ή από καρκίνο αλλά γιατί φυτρώνουνε στα βλέφαρά τους λουλούδια τρομερά.
Ανοίγουνε κιτάπια στην αρχή πάνε μετά στον οφθαλμίατρο ρωτάνε κηπουρούς βοτανολόγους η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά λόγια φοβισμένα κι αόριστα οι περαστικοί κι οι γείτονες σταυροκοπιούνται.
Έτσι σιγά σιγά οι ποιητές μαζεύονται αποτραβιούνται σπίτι τους ακούγοντας δίσκους παλιούς γράφοντας λίγο όλο και πιο λίγο πράγματα μέτρια.
Στο μεταξύ μες στην κλεισούρα τα τρομερά λουλούδια αρχίζουν να ξεραίνονται και να κρεμάνε κι οι ποιητές δε βγαίνουν πια μήτε για τα τσιγάρα τους στο διπλανό περίπτερο. Μόνο σκεβρώνουνε κοντά στο τζάκι ζητώντας την απόκριση από τη φωτιά που πάντα ξεπετάει στο τέλος μια της σπίθα κι αυτή γαντζώνεται στα ξεραμένα φύλλα πρώτα ύστερα στα ξερά κλαριά σ’ όλο το σώμα και τότε λάμπει το σπίτι λάμπει ο τόπος για μια μόνο στιγμή
Τι υποτίθεται πως θα έπρεπε να κάνει δηλαδή η Ινές Γκαρσία του άντρα που κήρυξε πόλεμο στο σώμα της του άντρα που χάραξε μια πολεμική ζώνη ανάμεσα στα στήθη της; Μήπως να του έγλυφε τα τσιμπούρια από τον τριχωτό του κώλο; να φιλούσε κάθε σπιθούρι στον πισινό του; να ρούφαγε την μπόχα απ’ το μεγάλο του δάχτυλο; να άνοιγε τις πτυχές του κόλπου της και να γκαρίξει σαν καλιφορνέζικο γαϊδούρι; Αυτό ήταν πόλεμος για την Ινές στάθηκε απέναντι στο μαχαίρι τις βρισιές και την ίδια της τη μυρωδιά που στέγνωνε πάνω στο πέος του άντρα που τη βίασε Στάθηκε μ’ ένα ντουφέκι στο χέρι της κάνοντας ότι κάνει ένα υπουργείο αμύνης σε καιρό πολέμου κι όταν ο άντρας άρχισε να γρυλίζει να βαριανασαίνει και να ταρακουνιέται μπρος πίσω σαν γιγάντιο γουρούνι το άδειασε στη σάρκινη μάζα των εκατό τριάντα τρεμουλιάρικων κιλών του στέλνοντάς τον αεροπορικώς στην Παναγία της Γουαδελούπης για την εορτή της μέρας του νεκρού σιχαμένου βιαστή Και τι ακριβώς στα κομμάτια διαφορετικό από αυτό υποτίθεται πως έπρεπε να κάνει;
Και τι υποτίθεται η Τζόαν Λιτλ πως θα έπρεπε να κάνει στον άντρα που κήρυξε πόλεμο στη ζωή της μήπως να καθάριζε με τη γλώσσα της το πουρί από τη λεκάνη της τουαλέτας του; να έγλυφε τους αριθμούς στο τσίγκινό του σήμα να πνιγόταν από τα μολυσμένα χλαμύδια παπάρια του ζουλιγμένη ανάμεσα στα συφιλιασμένα του μπαλάκια και να τραγουδούσε «Κύριε ευλόγησε την Αμερική ευχαριστώ που γάμησες τη ζωή μου για πάντα;» Αυτό ήταν ο πόλεμος για την Τζόαν έκανε ότι θα έκανε ένα υπουργείο αμύνης σε καιρό πολέμου κι όταν ο σκατοκατουρογλύφτης δεσμοφύλακας είπε: «Θα σε κάνω να παρακαλιέσαι να ήσουν πεθαμένη νέγρα σκρόφα έλα εδώ!» η Τζόαν κατάφερε μ’ έναν παγοκόφτη μια μαχαιριά στο σιχαμένο στήθος του καριόλη ναι και στο χοντρό σβέρκο αυτού του ρατσιστή αστυνόμου Η Τζόαν χόρεψε τον χορό του παγοκόφτη και για μια ακόμη φορά από ακτή σε ακτή κι από σπίτι σε σπίτι γιορτάσαμε τη μέρα του νεκρού σιχαμένου βιαστή
Και ακριβώς αυτό ήταν το τι στα κομμάτια άλλο, που υποτίθεται πως έπρεπε να κάνουμε.
On the roof of the world, the poet listens. Some think he is an angel watching the rain of souls, friend of the gods lending them words to ease the power of time. Others of less faith call him a fool on the roof trying to kiss the moon.
ΣΤΗΝ ΟΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Στην οροφή του κόσμου ο ποιητής αφουκράζεται μερικοί τον λένε άγγελο που επιβλέπει σύννεφα ψυχές φίλο των θεών να τους δανείζει λέξεις που αναιρούν του χρόνου το τέλος. Άλλοι, λιγότερο πιστοί τον λένε παλαβό στην οροφή.
*Ο Liviu Gaftea είναι από τη Ρουμανία και γεννήθηκε το 1945. Το ποίημα είναι από τη συλλογή “The Suburbs of Heaven”. Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//translated by Manolis Aligizakis.
To Koskino 