Αχ, να γύρναγες εσύ στην αταξία σου, και ο κόσμος στη
  δικιά του!
Νεότητα είναι η ασυμμετρία – νιάτα.
Και δεν τηρούμε την τάξη, ειμή μόνον όποτε οι καιροί
  απεχθάνονται των καταστάσεων την επιδείνωση.
Τότε ακριβώς και εξάπτεται εντός σου ο πόθος του
  μέλλοντος, κάθε δε βαθμίδα της αδέσποτής σου
  κλίμακας και το σύνολο των απωθημένων ροπών του
  ξεπετάγματός σου θα σε φέρουνε, θα σε ανεβάσουν
  ψηλά έχοντάς σε αναρπάσει με το ίδιο πανίλαρο
  συναίσθημα.
Κι εσύ, γιέ της παράφορης ωδής, θ’ απαρνηθείς τότε τη
  γιγαντόφυλη μούχλα..
Τα ηλιοστάσια εμπεδώνουν τον διάχυτο πόνο σε σκληρό
  αδαμάντινο κόσμημα.
Η κόλαση στα μέτρα τους –όπως την έκοψαν οι
  μεταλλολειαντές– και πρόκειται να καταβεί στην
  άβυσσό της ηττημένη.
Στη δε προοπτική της νέας λήθης το μόνο σύννεφο στον
  ουρανό θα είναι ο ήλιος.
Ψευδόμεθα επ’ ελπίδι όσων ψεύδονται: η εγγεγραμμένη λένε
  αθανασία είναι λίθος και συνάμα μάθημα.

*Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής. Αναδημοσίευση από το Αλωνάκι της Ποίησης στο hhtp://alonakitispoiisis.blogspot.com

Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

Η εξέγερση είναι δυναμωτικό

διεγερτικό

τονωτικό

ο Γκόγια ζωγράφισε την εξέγερση

κουφάρια και σαρκοβόρους πετεινούς

κι ήταν σα σκύλος που καθόταν στην άκρη της στέρνας

και οι βολβοί των ματιών του

φύτρωναν στο χώμα

κι ο Πικάσσο με τους ακροβάτες του

καταβρόχθιζε την Αμερική

βίοι αγίων σε πεινασμένα σκυλιά

Αλβανοί στα γκέτο και τις σκαλωσιές

με άυπνο βλέμμα ποντικίσιο

σαν του φτασμένου ποιητή

παιδιά αθόρυβα ασήμαντα

με το σταρένιο της νεότητας ψωμί

βεγγαλικά και μέλι

να μοσχοβολάν μολότοφ

που λιώνει υπέροχα πάνω στου δρόμου την κοιλιά

κι ο ήλιος στη διαπασών αφροδισιακό

με τις αχτίνες να βαρά τα πλήκτρα δυνατά

είναι μέρα ιερής γιορτής η εξέγερση

τα πλοκάμια τρελαμένων στους δρόμους

σημαδεύει το θανατηφόρο μας εγώ

είναι σπασμένες τράπεζες κι αηδόνια

που καταπίνουν σκυλιά

χείμαρροι που ξεσπούν στα χωράφια

δεν γονατίζουν σημαδεύουν ισόβια

του ετοιμοθάνατου κόσμου τα κλομπ

τους λοβούς του Αρχάγγελου

και τα στήθη της νύχτας

*Ο Αντώνης Αντωνάκος διατηρεί το ιστολόγιο Αδέσποτος Σκύλος στη διεύθυνση http://dromos.wordpress.com/

Έχω σφαγή
την πλάθω σαν ψωμί
την περιφέρω
θα φουσκώσει
αζύμωτη
σαν το λευκό χαρτί τσαλακωμένη
γυρνώ στο σπίτι τα μεσάνυχτα
κοιμούνται τα παιδιά
για καληνύχτα τα φιλώ
και τα σκεπάζω
γέρος το πρωί στο λεωφορείο
μια κοπελίτσα με κοιτά
σηκώνεται για να καθίσω
κάθεται δίπλα μου
και μου κρατά το χέρι
σφαγή στο άσπρο κάθομαι

να δεις που θα με θάψουν
κοιτιούνται μεταξύ τους τα παιδιά
οι προπομποί κρατώντας
κοντάρια σύμβολα θρησκευτικά
γυαλίζει το ασήμι
(να έχει η πρώτη η σειρά
σταυρούς και τα τοιαύτα)
άντε να τελειώνουμε γιαγιά
να πάμε να παίξουμε μπάλα

Από το δεύτερο ποιητικό βιβλίο του Πέτρου Γκολίτση με τίτλο “Το τριβείο του χρόνου’ (εκδ. Μανδραγόρας, 2013) Απ’ την πρώτη ενότητα Πολυανδρείο (Ωχρώλευκα και Αιμάτωπα).

Felix Trutat, Femme nue

Προϋπάρχει η γυναίκα που αγαπάω
Αλλά τώρα φανερώνεται
Και διαβαίνει την ώρα
Αφηρημένη στον έρωτα
Ανάλαφρα λυτρωμένη
Από μια αόριστη αμαρτία˙
Σε μιαν αμίλητη οπτασία
Το βλέμμα της διάγει το διάστημα
Το ίσιο της σώμα λιώνει,
Κι αυτή πεθαίνει
Στα χείλη ακουμπισμένη
Χαμένη τους κόρφους της
Στις απαλάμες μου.

στιγμή πρώτη

ξεσκισμένες ταινίες
κνόδαλα της ζωής
σαν να μαζεύεις τα ξέφτια
του απομεσήμερου
στα γυμνά σου πόδια
σπουργίτια που κροταλίζουν
τα ψίχουλα της αδράνειας

στιγμή δεύτερη

ήχοι διαθλώνται σε παράταξη
με τύμπανα από τότε
σαν φύλλα που πέφτουν
από τον αγέρα χτυπημένα
σαν παιδιά που ξεκλέβουν τις ώρες

στιγμή τρίτη

η πάχνη της νύχτας
το μουντό χρώμα
του πρωινού σημάδι
στην επερχόμενη μέρα
με ρυθμούς από ράμφη πουλιών
και χαλασμένες μηχανές

*Από τη συλλογή “υπολήψεις – απόπειρες”. Μπορείτε να διαβάσετε και να καταβάσετε τη συλλογή σε αρχείο PDF στο Αποστακτήριο σ’ αυτό το σύνδεσμο http://www.apostaktirio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2738:test&catid=57:e-books&Itemid=66

A Pelican

A pelican
stood imperious
at the entrance of the shop
moving slightly on his webbed feet
his long neck turning.
His beady yellow ringed eyes
viewing eagerly
the fish display.
He nodded sagely his huge pink beak
unperturbed by the presence of humans.

The shop owner scoffed
shooing him away.
Hey! go and fish your own, lazy birdl
Yet the pelican stood his ground
and I fancied
that he had arrived at the fish market
on a different agenda
and not just for leftovers.

Surely he had come
to claim his own share of the catch
to register his protest
for the plundering of the seas
that leave his pouch empty.

He could have even been the pelican of the wilderness!*

Yiota Krili

*Psalm 102:6, the Bible

Ο πελεκάνος

Ο πελεκάνος
στεκόταν αγέρωχος
στην είσοδο του μαγαζιού
κινούμενος ελαφρά στα μεμβράνινα πόδια του
στριφογυρίζοντας το μακρύ του, το λαιμό.
Τα μάτια του, τα στρογγυλά, τα κίτρινο-δακτυλιδένια
επιθεωρούσαν ανυπόμονα
τη βιτρίνα.
Κουνούσε συνετά το πελώριο ροζ ράμφος του
ατάραχος από την παρουσία των ανθρώπων.

Ο μαγαζάτορας χλεύασε διώχνοντάς τον
Ε, τεμπέλη! πήγαινε να ψαρέψεις τα δικά σου!
Όμως ο πελεκάνος δεν υποχώρησε
και φαντάστηκα
ότι είχε έρθει στην ψαραγορά
με άλλη ατζέντα
και όχι για τ’ αποφάγια.

Σίγουρα θα είχε έρθει
να διεκδικήσει το δικό του μερίδιο
να καταθέσει διαμαρτυρία
για τη λεηλασία των θαλασσών
που αφήνει άδειο
το μεμβράνινο σάκο του.

Θα μπορούσε να ήταν ο πελεκάνος της ερήμου.

*Yota Krili was born in Kerastari, Arcadia, Greece, in 1937 and migrated to Australia in 1959. Completed high school studies at East Sydney Evening College and graduated from the University of Sydney with an Arts degree and a Diploma in Education. Her poetry has been published in various anthologies, journals and newspapers. Her book Triptych: Poems, was published in 2003 (by Owl Publishing, Melbourne) and her translation into Greek of the novel Women of the Sun was published in 2008 (by University Studio Press, Thessaloniki).

Superstate

Refugees

*thalia is a concrete, experimental poetess of Greek background who lives in Australia.

Νομοθετικά
νόμιμοι
άνδρες
νομοθετούν
νόμιμα
νόμους για να
νομιμοποιήσουν
νόμιμα και
νομικά τον
ανόητο *
εγωισμό τους.

* συνώνυμα βλάκας, ηλίθιος, χαζός· (μεταφορικά) βλίτο, βούρλο, κουμπούρας, κούτσουρο, μπούφος, ντουβάρι, τούβλο

16/1/2014

*H Εύη Γκάλαβου διαχειρίζεται τα ιστολόγια http://tomystirio.blogspot.gr και http://gynaika-g.blogspot.com

Στον ένα χρόνο από τη δολοφονία του

Σαχζάτ Λουκμάν.
Χέρια οπλισμένα
χτυπάνε χέρια ορφανά,
χέρια κυνηγημένα,
που δεν σηκώθηκαν ψηλά,
δεν παραδόθηκαν.
Βγήκαν μαχαίρια
κι ένα νήμα ζωής
έκοψαν στα δυο.
Σαχζάτ Λουκμάν.
Έχει όνομα κι επώνυμο
η θλίψη.