Catia Manna, Η ποίηση τρομάζει

231140_383705881703764_1248539821_n

Η ποίηση τρομάζει
σαν τους Θεούς οι ελεύθεροι άνθρωποι
Μετριοπάθεια δεν έχει
Θάρρος έχει
Κι αν τα κέρινά της φτερά
κοντέψουν στον ήλιο
λειώνει η ποίηση
Καλύτερα έτσι
Αν πέσει στη θάλασσα
Γι’ αυτό υπάρχει η θάλασσα
Αν η ποίηση κλέψει τη φωτιά
κι ακολουθήσει το βάσανό της
Απ’ αυτό τρέφονται οι άνθρωποι
Αν ανοίξει ο ασκός των ανέμων
Αν λιώσει
ξαναλέγοντας την ηχώ
Αν καθρεφτίζεται στη βρύση
αγαπιέται και σκοτώνεται
Αλλά μου φαίνεται πως
δεν έχει ποτέ για πάντα λέξεις

*Η ελληνική μετάφραση (μάλλον) ανήκει στον Massimiliano Damaggio.

Γεωργία Τρούλη, A Paris

Έργο του Marc Riboud

Έργο του Marc Riboud

Εκεί που το κοίλωμα της γέφυρας
Επαναλαμβάνει το βλέμμα
Προοπτική να σε δω ρουφηγμένο από χρόνο
Σε διάσταση άλλη
Και από κάτω ροή ποταμός
Και από πάνω φεγγάρι
Ολοστρόγγυλο σε έναν ουρανό
Χρώμα βινυλίου συλλεκτικό
Με υγρό για την βροχή
Που την επομένη θα ακολουθήσει
Το περπάτημά μας

Continue reading →

Πελαγία Φιτοπούλου, … και ονειρεύομαι

1609866_265323256967650_323514535_n

.. “Και ,
ονειρεύομαι,

Εκεί,
στις φουντουκιές της μάνας
το δάκρυ φέγγει
αποστροφή
στο Αίτιον Οίδα

και

και φυτρώνουν
άγρια περιστέρια
– σαμποτέρ στην εργολαβία της ενηλικίωσης-
και

με ψημένο το φανελάκι
στο φράχτη
οι γυναίκες σωριασμένες
στη σκόνη

ψαρεύουν λέπια
μυωπικού πεπρωμένου

για μας,που στο μεροκάματο
βρίσκουμε δόξα
περισσή
και

και,
ονειρεύομαι μια βιολέτα να χορεύει στον πάγο
και

και οι μέλισσες δηλώνουν οροθετικές
και

δυό λευκά τριαντάφυλλα κλέβουν το τοπίο
και
ονειρεύομαι,
σαν απο χρόνια,σαν που οι άνθρωποι
δεν γεννήθηκαν ακόμη,
σαν την απόλυτα πραξικοπήματικη συντέλεια,

τη θάλασσα και το παιδί
το λουλούδι

το επιφώνημα
και..
στο σκοτάδι μυρίζουν τα λουλούδια
το επιφώνημα απαγορεύεται

και
ονειρεύομαι

ένα θάνατο σπουδαστή ΄

“θα’ρθουν τα φορτηγα,στοιβαχτήτε”
..

και ονειρεύομαι

μα

.. η
προκαταληψη με νίκησε

ένοπλη ούσα

….ζζζσσσζζζζζζζσσζζζ
ζουζζζζυοζυυυ ζζζ ζζζζζζζζζ
ζ
ζ
ζ

μη ΄

CRISIS – 10+1 διηγήματα για την ελληνική κρίση

crisi

10+1 ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ: WWW.VAKXIKON.GR

Στις μέρες μας, εκδίδονται αρκετές λογοτεχνικές ανθολογίες, όμως, στις περισσότερες από αυτές συναντάμε ένα τεράστιο αριθμό συμμετοχών και μια πληθώρα θεματικών ενοτήτων, καθώς ο σκοπός, για τον οποίο εκδίδονται είναι μόνο το κέρδος του εκάστοτε εκδότη.

Μια πολύ δυνατή εξαίρεση στα παραπάνω είναι η ανθολογία: “Crisis”. Πρόκειται για μια ανθολογία, όπως αναφέρει και ο υπότιτλος 10+1 διηγημάτων για την ελληνική κρίση, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις: http://www.Vakxikon.gr.

Στη συγκεκριμένη ανθολογία συνεργάζονται οι: Κασσάνδρα Αλογοσκούφι, Τζούλια Γκανάσου, Στέργια Κάββαλου, Μαίρη Κλιγκάτση, Ιορδάνης Κουμασίδης, Νίκος Κουνενής, Βαγγέλης Μπέκας, Μαρία Ξυλούρη, Βάσια Τζανακάρη, Μαρία Φακίνου και Johnny Handsome.

Από τον τίτλο και μόνο, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι πρόκειται για διηγήματα, που αναφέρονται στην κρίση και να περιμένει να διαβάσει ιστορίες σε ένα φόντο μίζερο, μαύρο και καταθλιπτικό. Όμως, η πρωτοτυπία, που χαρακτηρίζει τα διηγήματα και το λεπτό χιούμορ, που διαθέτουν τα περισσότερα κάνει το διάβασμα του βιβλίου ευχάριστο και διασκεδαστικό.

Όμως, γιατί θεωρούμε σημαντική την έκδοση της συγκεκριμένης ανθολογίας; «Η παρούσα συλλογή ιστοριών είναι μια έκδοση αναπόφευκτη», γράφει στο επίμετρο του βιβλίου ο Νέστορας Πουλάκος, άποψη, που την προσυπογράφουμε γιατί, ενώ είναι μεγάλος ο αριθμός των συγγραφέων, που έχουν ασχοληθεί με την ελληνική κρίση, δεν έχουμε δει άλλο τέτοιο εγχείρημα και έτσι μπορούμε να πούμε ότι το βιβλίο “Crisis” είναι η πρώτη ανθολογία διηγημάτων με θέμα την ελληνική κρίση.

Συνεπώς, το “Crisis” είναι ένα βιβλίο, που καταφέρνει να περιγράψει με γλαφυρά χρώματα την κρίση του καιρού μας, γιατί, όπως αναφέρει και ο Ιορδάνης Κουμασίδης στον πρόλογο του βιβλίου: «Για τη λογοτεχνία όλοι οι καιροί έχουν ενδιαφέρον».

ΘΕΟΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Άννα Νιαράκη, Έξι βήματα πριν

zerzan6a

Στην κατάτμηση μιας αναρχίας
ηλιόλουστης˙
στο βάθος της απέραντης ομορφιάς,
στο μυστικό του κήπου του Οδυσσέα,
στα κίτρινα σπασμένα παράθυρα,
στα νύχια της τίγρης˙
η νύχτα επικάθεται σαν υμένιο.

Αλάβαστρο και χάλκινα νομίσματα-
σπονδή στα υλικά της ιστορίας-
και χώμα,
χώμα πολύ.
Λευκός πηλός σαν
πλευρό αναιμικού Αδάμ
η παλάμη μου.

Ένα για τον κρατήρα,
δύο για το σύννεφο
και τρία για τη σκόνη.

Έξι βήματα πριν την έκρηξη.

Με επιμονή
σου γράφω γράμματα που
δεν έχουν λέξεις.

Έναστρη νύχτα
στάζει απ’ το ταβάνι
η εξάντληση.

Πόρτα ανοιχτή
στου άπειρου το στόμα
αυτή η νύχτα.
Σχεδόν μηχανικά
ξύνω στραβά τη μύτη
του μολυβιού μου.
Και γράφω απ’ την αρχή
μια ιστορία χωρίς
Αρχή.

Νύχτα χωρίς πόρτες
ορθάνοιχτη χάσκεις
σαν στόμα.
Άστρα που στάζουν
λέξεις στο γράμμα της
εξάντλησης,

ένα για τη λάβα
δύο για τη φωτιά
τρία για την έκρηξη•
έξι βήματα πριν το τέλος.

*Από τη συλλογή “Το Μερίδιο των Αγγέλων”, Παρίσι 2012. H Ποιήτρια διαχειρίζεται το ιστολόγιο Αντιποίηση στη διεύθυνση http://antipoihsh.wordpress.com

Μιχαήλ Μήτρας, Ερωτική σκηνή

erotas-delfini

και γυρίζοντας την είδε γυμνή
την είδε γυμνή γυρίζοντας και
γυμνή γυρίζοντας και την είδε
γυρίζοντας και την είδε γυμνή
και την είδε γυμνή γυρίζοντας
γυμνή γυρίζοντας και την είδε
την είδε γυρίζοντας και γυμνή
και την είδε γυμνή γυρίζοντας
γυμνή και γυρίζοντας την είδε

Αντώνης Αντωνάκος, Ανίκατε μάχαν

images

ανίκατε μάχαν ο έρως
κι ας κατουράνε μπύρα οι χωροφύλακες
ας ξεψειρίζουν αρκούδες οι φονιάδες
εδώ βουίζουν περίστροφα
εδώ αρραβωνιάζεται ο θάνατος
την αναμμένη δάδα
εδώ ο έρωτας δηλητήριο και γιατρικό

*Από τη συλλογή “Γλυκόλογα για μολότοφ”. Δείτε το ιστολόγιο του ποιητή “Αδέσποτος Σκύλος” στη διεύθυνση http://dromos.wordpress.com

Γιώργος Καββαδίας, Ονειροπόλος

Γ. Καββαδίας, Ό,τι μας στοιχειώνει

Πριν ξημερώσει η μέρα, πολλές φορές,
στέκεσαι κάπου στη μέση…
Κάπου ανάμεσα σε ουρανό και θάλασσα…
Σε ορίζοντα κι ορίζοντα…
στέκεσαι και συλλογιέσαι…
Συλλογιέσαι ώρα πολύ το κενό…
Κι ύστερα, εικόνες…
Γεμίζεις το κενό γύρω σου με στεριές,
γέλια παιδιών, χαρταετούς και ποδήλατα…
Ουράνια τόξα και ξωτικά..
Ό,τι μας έλεγαν σαν ήμασταν παιδιά και ποτέ δεν αρνήθηκες…
Μια τέτοια στιγμή,
ίσως κλέψω το χαμόγελό σου να το χαρίσω στη σελήνη…

*Από την ποιητική συλλογή του Γιώργου Καββαδία “Ό,τι μας στοιχειώνει”, Αθήνα 2012. Για περισσότερες πληροφορίες για τη ζώή και τις δραστηριότητες του ποιητή επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του στη διεύθυνση http://www.nyxteridas.gr

Ασημίνα Ξηρογιάννη, Νυχτερινό

168061_1786061741073_2565837_n

Συνήθως τα βράδια
κάθεσαι και γράφεις.
Δεν έχεις πρόθεση
να τα βάλεις με την αϋπνία
(έχεις συμφιλιωθεί μαζί της πια).
Κι είναι αυτή που σε πήρε από το χέρι
και σε οδήγησε στην ποίηση.
Τα βράδια μέσα στη σιωπή
ακούς τη μουσική των λέξεων
θυμάσαι τους φίλους που έχασες
και κλαις στη σκέψη
ότι σε λίγο θα χάσεις και τον εαυτό σου

*Από τη συλλογή “Εποχή μου είναι η ποίηση”, εκδ. Γαβριηλίδης, 2013. Η ποιήτρια διατηρεί το ιστολόγιο Το Βαρελάκι στη διεύθυνση http://varelaki.blogspot.com

Χλόη Κουτσουμπέλη, Οδός Αριστοτέλους

images

Θα μπορούσε να είναι
μία φλέβα στον καρπό μου
ή ένα αιλουροειδές
Μία πινακίδα οδοσήμανσης
Ή σήματα μορς για τυφλές κουκουβάγιες
Στην πλατεία με πήγαινε παλιά ο παππούς
Του ζητούσα να με συστήσει στα παιδάκια
Τα περιστέρια ήταν όλα ύπουλα και παχουλά
Ράμφιζαν τα χέρια και το πρόσωπο
Η οδός Αριστοτέλους θα μπορούσε να είναι
Χθες ή αύριο
Σήμερα δεν είναι παρά ένας δρόμος ταχείας αδιαφορίας
ανθρώπων την ώρα της αιχμής

*Από τη συλλογή “Στον αρχαίο κόσμο βραδιάζει πια νωρίς”, εκδ. Γαβριηλίδης 2012. Επισκεφθείτε το ιστολόγιο http://chloekoutsoumpeli.blogspot.com