Δημήτρης Τρωαδίτης, Της μιας χορδής / Of one chord


Ζούμε με κοινότυπους αφορισμούς / We live with common aphorisms

Τα φαντάσματά μας επανέρχονται απρόσκλητα / Our ghosts are coming uninvited

Το σαρκίο μας περιέχει μια περιορισμένη λογική / Our flesh contains a limited logic

Περιφέρει την εκκωφαντική του ασημαντότητα / Carries around its deafening insignificance

Δεν εξαφανιζόμαστε παρά προσδοκούμε / We don’t disappear but expect

Οι κοινοί μας φόβοι είναι σαν εχθρικά πεδία / Our common fears are as hostile fields

Το ιδιωτικό μας κουβούκλι μοιάζει απόρθητο / Our private canopy looks impregnable

Ποιος θα διακυβεύσει τις πράξεις μας; / Who will jeopardize our actions?

Κανένα κίνητρο δεν θα τις ανατρέψει / No motive will overthrow them

Περιφερόμαστε με τον μανδύα της αυτοπραγμάτωσής μας / Wandering around with the cloak of our self-realism

Το είναι μας θρυμματίζεται σε εμπορεύματα / Our being is crumbled into merchandises

Το μέλλον μας είναι η υπεραξία του εγώ μας / Our future is the surplus value of ourself

Εξαπολύουμε πογκρόμ εναντίον μας / We launch a pogrom against us

Υποτίθεται ότι αναστοχαζόμαστε συλλογικά / It is supposed that we re-consider collectivelly

Αλλά απαξιοποιούμε το παρόν μας / But we scorn our present

Κάποιες προβολές ανατροπής παραμένουν νόθες / Some projections of inversion remain illegitimate

Γιατί κάθε μας δράμα είναι παρελθοντολογικό / Because our every drama belongs to the past

Αλλά κάποια “ιερή” στιγμή κρίσης θα φτάσει / But some “holy” moment of judgment will come

Ενάντια στους ευτελείς εισαγγελείς / Against the worhless public prosecutors

Ενάντια στους υποτελείς του “γυαλιού” / Against the tributaries of the “glass”

Ενάντια στους υπηρέτες της κυρίαρχης γραφίδας / Against the servants of the ruling quill

Ενάντια στο εξουσιαστικό ξίφος / Against the authoritarian sword

Έτσι που η ιστορία κάνει πάντα κύκλους / As the history makes always circles

Και το τραγούδι γίνεται ποταμός / And the song becomes river

Κι ο ποταμός γίνεται τραγούδι / And the river becomes song

Γυμνάσματα προετοιμασίας αδρά / Rough exercises of preparation

Ενέργειες που μετριούνται με ανάστημα ιδεολογίας / Actions measured by an ideology stature

Πασχαλιές βγαλμένες από νεκρές γαίες / Lilacs came from dead grounds

Ελιτίστικες πρωτοπορίες στην καταχνιά / Elitist vanguards in the fog

Αρχιτεκτονική διάχυση της υποταγής / Architectural diffusion of subjugation

Άκαρποι ηχητικοί πειραματισμοί / Fruitless sound experiments

Ασάλευτες ιδιοτυπίες επανέρχονται / Unshaken peculiarities return

Όμως οι αισθήσεις κεντρίζονται ξανά / But the feelings are stirred again

Συγχορδίες εξέγερσης σε οικείο φως / Chords of revolt in a familiar light

Διάθεση φυγής από μαρτυρικούς χώρους / Feelings of escape from martyrdoms

Πορεία στα χνάρια της επανάστασης / A route in the footprints of the revolution

Συνειδητή προσπάθεια ανατροπής του παλιού / A conscious effort of overthowing the old

Συνειδητή προσπάθεια να αναδυθεί το νέο / A conscious effort of emerging the new

Σαν να μπολιάζεται ο κορμός του δέντρου / As to graft the trunke of the tree

Γόνιμο σπέρμα που γεννά νέες μορφές / Fertile sperm that gives birth to new forms

Dimitris Troaditis, My places


My places
find shelter
in ruined buildings
suffocated atmospheres
in fires growing fast

My places
falling prone
to losing eyes
fragmented sights
common persecutions
body maiming

my places
bend from despair
in bombed neighborhoods
figures with hollow eyes
of hunger
and sleepless

my places
stopped being preservable
because they completely lost
their past
their seas become ill
their costumes
being distorted

my places
nor have violins
neither been fire dancing
only a counterfeiting frisk
of a threepenny leap

my places
memories of iron beds
in ward camps
scratched arms
walls with damp
face same as rocks
worship of motherland

my places
where nobody regrets
cities shattered
from the inside
and stayed mournful
in distant shores

my places
in a strange calm
in a hibernating season
like throwing their children
in scorched palm trees
pinching the clog
of mutant needs

my places
stay still behind
and loopholes
behind fire beaten groves
alone in abandoned piers
acid rains
waste piles
stuck travels

my places
prehistoric statues
of oblivion and insignificance
in guillotines turned in
bridled clearings
in heame pieces
on every floor

my places
medieval towers
with battlements and spears
watchtowers and hideouts
where they hang
dissidents unfairly
when speaking with shivering
and passions all over the body

my places
fluent as the candlelight
in glints
on uncertain songs
and stale slogans

my places
transversed resonances
with outdated codes
in merciless towers
cross mournful waters
and booming

my places
swaying fearful
in front of a few moons
lost in ruins
brimstone of isolation
piles of garbage
where pyrrhic
bloody flags

my places
in a limbo
in a total time
soaked into
the yellow rain
drowned them
as another shroud
and their inhabitants
without memory

*Translation: Dimitris Troaditis. The original in Greek is here: https://tokoskino.wordpress.com/category/%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CE%BC%CE%BF%CF%85/

**Tis poem read in both languages in the event of Melbourne Poets Union “Journeys”, in Sunday, 26 October 2014, in Immigration Museum of Melbourne. In the following link there are photos and video

Dimitris Troaditis, worship


on the ground worship
doses of our madness
across avenues of calamity
where adrenaline is vigilant
sweaty bodies
parade their nakedness
on the painted stakes
on the store signs
shining in every shade of gray
expelling myths and legends
by defections
in those contemporary pains

how to stand up
with the loss of
our bygone visions
in reality shows
modern forms of servility

how to contend
into Third World’s slavery
where Nike
and the other relatives
breathe only with blood?

*Translation of the Greek original: Dimitri Troaditis.
The original in Greek is here https://tokoskino.wordpress.com/2011/03/25/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BC%CE%B5/
Also re-published at http://mhnymal.blogspot.gr/2014/08/blog-post_80.html