Artwork: Alia Qunhua
Απροσδόκητη συνάντηση
Μια μέρα συνάντησα την αλήθεια μου.
Πήγαινα να ψωνίσω στο σούπερ μάρκετ.
Τη ρώτησα αν ήταν καλά στην υγεία της.
Κι εκείνη μου απάντησε:
«Καλά, εσείς;»
Κι εγώ της λέω:
«Τι περιττός πληθυντικός!»
«Γιατί; Δεν είναι ταιριαστός με την ηλικία σου;
Ή μήπως δεν έχεις το κύρος της τιμής του;»
«Μπα! Τι ξαφνική οικειότητα είναι αυτή;
Εσύ τόσα χρόνια παρίστανες την άγνωστη.
Μου μίλαγες σαν να ’μουν καμιά ξένη.
Κι ούτε με άφηνες καν να σε συναντήσω.
Κι ούτε έπαιρνες από παρακάλια και λυγμούς.
Και τώρα σου θυμήθηκε να μ’ εμψυχώσεις;
Καθάρισες, νομίζεις, με το νεόκοπο ενικό σου;
Τι να την κάνω την ψεύτικη εκτίμησή σου;
Εγώ ήθελα την αλήθεια μου στο πλάι μου».
«Τότε να μου είχες καταργήσει τον πληθυντικό νωρίτερα.
Λες και δεν ξέρεις πόσο απεχθής μού είναι
η σεμνοτυφία».
Με πήρε αγκαζέ και πήγαμε μια μικρή βόλτα στο πάρκο.
Μετά είχα να γυρίσω για ψώνια.
***
Κανόνας στην εντατική
Τα καλά παιδιά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Οι λαμπρές εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Ο κανόνας πάσχει από οξεία ανασφάλεια.
Χρήζει άμεσης και ταχείας επιβεβαίωσης.
Σας εφιστώ την προσοχή, κυρία μου!
Ο κανόνας σας επιβάλλεται να νοσηλευθεί άμεσα.
Παρακαλώ, παρακαλώ! Όχι, αντιρρήσεις.
Οι αντιρρήσεις θα του κάνουν κακό.
Μα δεν τον βλέπετε, έχει γίνει κατάχλωμος.
Αν πάθει κάτι, θα είστε η μόνη υπεύθυνη.
Σας προειδοποιώ! Δεν αστειεύομαι!
ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ; [Ξελαρυγγιάζεται]
Επιβεβαιώστε τον επιτέλους!
Κινδυνεύει να μπει στην εντατική.
Πώς θα ζήσετε χωρίς αυτόν;
Μα δεν λυπάστε τα νιάτα σας;
Ναι, μα βέβαια, υπάρχουν κι άλλοι κανόνες.
Μα αυτός είναι ο δικός σας. Ο προσωπικός σας, κανόνας.
Κι εσείς είστε η δική του. Η κατάδική του, λαμπρή εξαίρεση. [Παύση]
Ε… τον επιβεβαιώνω. [Καταρρέει]
Λυπάμαι πολύ. Καθυστερήσατε.
Ο κανόνας σας εξέπνευσε.
Κι εσείς, εσείς, αγαπητή μου,
Λυπάμαι, λυπάμαι πολύ,
Δεν αποτελείτε, πλέον, καμία εξαίρεση!
*Από το βιβλίο «Ένα γυμνό κρεμμύδι», Εκδόσεις των Άλλων, 2016.
