Always I knew that it could not last
(Gathering clouds, and the snowflakes flying),
Now it is part of the golden past
(Darkening skies, and the night-wind sighing);
It is but cowardice to pretend.
Cover with ashes our love’s cold crater-
Always I’ve known that it had to end
Sooner or later.
Always I knew it would come like this
(Pattering rain, and the grasses springing),
Sweeter to you is a new love’s kiss
(Flickering sunshine, and young birds singing).
Gone are the raptures that once we knew,
Now you are finding a new joy greater-
Well, I’ll be doing the same thing, too, Sooner or later.
Πάντα ήξερα πως δεν μπορούσε αυτό να διαρκέσει
(Σύννεφα που μαζεύονται και νιφάδες που πετάνε, χιονιού),
Του χρυσού παρελθόντος πια είναι μέρος
(Ουρανοί σκοτεινοί κι αναστεναγμοί ανέμου νυχτερινού)·
Αλλά το να υποκρίνεσαι, δεν είναι άλλο παρά δειλία.
Καλύπτοντας το άχαρο αγάπης μας άνοιγμα με κλαδιά από μελιά-
Πάντα ήξερα πως αυτό έπρεπε να πάρει τέλος
Γρήγορα ή αργά.
Πάντα ήξερα πως θα συνέβαινε κάπως έτσι αυτό
(Βροχή που φλυαρεί και το γρασίδι που ξεπηδά),
Για σένα μιας νέας αγάπης το φιλί είναι πιο γλυκό
(Ηλιαχτίδες που τρεμοπαίζουν και νεαρά που κελαηδούν πουλιά).
Οι χαρές που κάποτε γνωρίσαμε έχουν χαθεί,
Τώρα βρίσκεις μια μεγαλύτερη νέα χαρά-
Βέβαια, η ίδια επίσης στάση από μένα θα κρατηθεί,
Γρήγορα ή αργά.
*Μετάφραση: Ασημίνα Λαμπράκου.
To Koskino 