1
There are things
We liv e among ’and to see them
Is to know ourselves’.
Occurrence, a part
Of an infinite series,
The sad marvels;
Of this was told A tale of our wickedness.
It is not our wickedness.
‘You remember that old town we went to, and we sat in the ruined window, and we tried to imagine that we belonged to those times It is dead and it is not dead, and you cannot imagine either its life or its death; the earth speaks and the salamander speaks, the Spring comes and only obscures it-’
1
Υπάρχουν αντικείμενα
που ζούμε ανάμεσά τους (και μόνο που τα βλέπουμε σημαίνει πως έχουμε συνείδηση του εαυτού μας». 1
Το γεγονός:
τμήμα μιας άπειρης σειράς,·
οι θλιβερές εκπλήξεις,
απ’ όπου προέκυψε
εκείνη η ιστορία για την κακία μας.
Όχι η κακία μας.
«Θυμάσαι την παλιά πόλη που επισκεφτήκαμε και καθίσαμε στο ρημαγμένο παράθυρο και προσπαθήσαμε να φανταστούμε πως ανήκουμε στην εποχή της — είναι νεκρή και δεν είναι νεκρή και δεν μπορείς να φανταστείς ούτε τη ζωή ούτε τον θάνατό της, η γη μιλάει, το ίδιο και η σαλαμάνδρα, η άνοιξη έρχεται κι απλά σκοτειν ιάζει… »2
II
So spoke of the existence of things,
An unmanageable pantheon
Absolute, but they say
Arid.
A city of the corporations
Glassed
In dreams
And images
And the pure joy
Of the mineral fact
Tho it is impenetrable
As the world, if it is matter,
Is impenetrable.
Κι έτσι έγινε λόγος για την ύπαρξη αντικειμένων,
ένα ανεξέλεγκτο πάνθεον
απόλυτο, όμως
άγονο το είπαν
μια πόλη επιχειρήσεων κλεισμένη
πίσω απ’ το κρύσταλλο των ονείρων
και των εικόνων-
της άδολης χαράς
μιας ανόργανης πραγματικότητας
αν και απροσπέλαστης
όπως ο κόσμος,
εφόσον πρόκειται για ύλη.
*Από τη συλλογή ΄Περί πληθείναι”, Εκδόσεις Γαβριηλίδη, Αθήνα 2019. Δίγλωσση έκδοση (αγγλικά – ελληνικά). Μετάφραση: Ιωνάθαν Μπεργκ.
Σημείωση 1: Σύμφωνα με τον George Oppen, οι στίχοι αυτοί είναι παράφραση σχετικού αποσπάσματος από το βιβλίο του Robert W. Brumbaugh, “Plato and the Modern World”.
To Koskino 