Είσαι άπιαστη
Σαν ένα ρυάκι
Στις τούφες του δυόσμου!
Τ’ αστέρια ανάβουν όταν με κοιτάς.
Μου ανήκεις
Όπως το μάτι ανήκει στο πρόσωπο
Αλλά μου ξεφεύγεις, φεύγεις
Σαν ήχος του μαντολίνου μου
Άπιαστη
Ώ, έρωτά μου, ώ ζωή μου.
Author Archives: Το κόσκινο
Προκήρυξη 1ου Πανελλήνιου Ποιητικού Διαγωνισμού για το βραβείο «Περιοδικό “Πόρφυρας” – Γιώργος Ν. Κάρτερ»
Το περιοδικό «Πόρφυρας» προκηρύσσει τον 1ο Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό ανέκδοτης ποιητικής συλλογής. Επιτρέπεται η συμμετοχή Ελληνίδων και Ελλήνων, ανεξαρτήτως ηλικίας, γραμματικών γνώσεων, επαγγελματικών ασχολιών κ.λπ., είτε κατοικούν στην Ελλάδα και Κύπρο είτε διαμένουν μόνιμα ή προσωρινά στο εξωτερικό, εφόσον έχουν την ελληνική ή κυπριακή υπηκοότητα. Αποκλείονται μόνο τα μέλη της εκδοτικής ομάδας του περιοδικού.
Οι ποιητικές συλλογές που θα σταλούν για τον διαγωνισμό πρέπει:
1) Να μην έχουν εκδοθεί, ούτε να έχουν αναρτηθεί στο διαδίκτυο, ούτε να είναι εν αναμονή αποτελεσμάτων από άλλο διαγωνισμό. Θεωρούνται ωστόσο έγκυρες για τον διαγωνισμό αν έχουν προηγηθεί κάποιες μεμονωμένες δημοσιεύσεις ποιημάτων τους ή αποστολές κάποιων μεμονωμένων ποιημάτων σε άλλους διαγωνισμούς.
2) Να είναι πληκτρολογημένες και εκτυπωμένες ανά φύλλο, σε τρία αντίτυπα κάθε συλλογή.
3) Να είναι τουλάχιστον 24 ωφέλιμες σελίδες. Αν ή έκταση κάποιου ή κάποιων ποιημάτων είναι μεγαλύτερη από μία σελίδα, ισχύει και πάλι η έκταση των τουλάχιστον 24 ωφέλιμων σελίδων. Ως σελίδα υπολογίζεται η σελίδα Α4, γραμματοσειρά 12 στιγμών.
4) Θα βραβευθεί μία συλλογή με χρηματικό βραβείο 2.000 € (χορηγία του ποιητή Γιώργου Ν. Κάρτερ).
5) Οι συλλογές να στέλνονται με ψευδώνυμο. Στο άνω μέρος όλων των σελίδων να αναγράφεται το ψευδώνυμο, πληκτρολογημένο με τα ίδια στοιχεία των ποιημάτων. Σε δεύτερο μικρότερο αδιαφανή κλειστό φάκελο ο υποψήφιος εξωτερικά του φακέλου θα αναγράφει πάλι το ψευδώνυμό του, μόνο αυτό, και μέσα τα πραγματικά του στοιχεία (όνομα, επίθετο, διεύθυνση, τηλέφωνα και e mail, αν υπάρχει). Οι δεύτεροι αυτοί μικρότεροι φάκελοι δεν θα παραδοθούν στην κριτική επιτροπή αλλά θα φυλαχθούν στο αρχείο του περιοδικού. Ένας και μοναδικός φάκελος απ’ αυτούς θα ανοιχθεί από τον «Πόρφυρα» μόνο σε περίπτωση βράβευσης της αντίστοιχης συλλογής. Πέραν του μικρότερου φακέλου που θα ανοιχθεί, οι υπόλοιποι μικροί φάκελοι με τα ονόματα θα καταστραφούν χωρίς ν’ ανοίξουν, με σύνταξη πρακτικού καταστροφής από την εκδοτική ομάδα του «Πόρφυρα».
6) Τα έργα θα κριθούν από 3/μελή κριτική επιτροπή συγγραφέων εγνωσμένου κύρους, οι οποίοι θα παραλάβουν μόνο τις συλλογές. Τα ονόματα των κριτών θα ανακοινωθούν με τη δημοσιοποίηση του αποτελέσματος.
7) Οι υποψήφιοι / υποψήφιες μπορούν να αποστείλουν τα έργα τους έως την 31η Δεκεμβρίου 2012 στη διεύθυνση: Περιοδικό «Πόρφυρας», Τ.Θ. 206, 49100 Κέρκυρα, με απλή (όχι συστημένη) επιστολή, χωρίς αναγραφή ονόματος αποστολέα. Οι ημερομηνίες της αποστολής θα εξακριβώνονται από τις σφραγίδες των ΕΛ.ΤΑ. Δεν θα γίνονται επιβεβαιώσεις της παραλαβής των φακέλων, αφού δεν θα έχουμε στη διάθεσή μας τα πραγματικά στοιχεία.
8) Η μη τήρηση έστω και ενός από τους παραπάνω όρους του διαγωνισμού συνεπάγεται τον αποκλεισμό του υποψηφίου.
9) Η απονομή του βραβείου θα γίνει σε επίσημη τελετή κατά το πρώτο εξάμηνο του 2013 στην αίθουσα εκδηλώσεων της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών (Μουσείο Σολωμού – Κέρκυρα). Η συγκεκριμένη ημερομηνία θα ανακοινωθεί και θα δημοσιοποιηθεί εγκαίρως.
Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 6945 074944 (Δημ. Κονιδάρης, μετά την 11η πρωινή κάθε μέρα) και στην ηλεκτρονική διεύθυνση: dimkonidaris@yahoo.gr
Εκδήλωση-παρουσίαση Χρήστου Φίφη, «Πού είναι το μέρος για ένα Χωριό;»
Η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτώριας, ο Ελληνοαυστραλιανός Πολιτιστικός Σύνδεσμος Μελβούρνης και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας σας προσκαλούν στην παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής του δρ. Χρήστου Ν. Φίφη «Πού είναι το μέρος για ένα Χωριό;» την Κυριακή, 20 Μαΐου 2012, στις 3.30μμ, στην αίθουσα της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνη και Βικτώριας, 3ος όροφος, 168 Lonsdale Street, Μελβούρνη.
Κύριος ομιλητής: Δρ Θανάσης Σπηλιάς
Συντονίστρια παρουσίασης: Ντίνα Γερολύμου
Την εκδήλωση θα τιμήσει με την παρουσία της η ομοσπονδιακή βουλευτής του Εργατικού Κόμματος, κ. Μαρία Βαμβακινού
Πληροφορίες: 9662 2722 ή info@greekcommunity.com.au και στο email του συγγραφέα: drymon9@gmail.com
Χρήστος Ν. Φίφης
Ο Δρ Χρήστος Φίφης γεννήθηκε στην Κοσκινά Αγρινίου στις 13/10/1940 και μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1965. Δημοσίευσε ποίηση στην Ελλάδα και την Αυστραλία. ΄Εχει διδάξει Ελληνικές Σπουδές στο RMIT, το Victoria College και το Πανεπιστήμιο La Trobe της Μελβούρνης για 30 χρόνια. Στο ερευνητικό του έργο περιλαμβάνεται η επιμέλεια της έκδοσης των ποιημάτων του Ελληνοαυστραλού ποιητή Νίκου Νινολάκη το 1986.
Ο τίτλος της τελευταίας του ποιητικής συλλογής είναι: Πού είναι το μέρος για ένα Χωριό;
Εωθινόν, 2011, Μελβούρνη.
Συνεργάζεται εθελοντικά με τον πολυπολιτισμικό ραδιοφωνικό σταθμό 3ΖΖΖ της Μελβούρνης και την εφημερίδα Παροικιακό Βήμα της Νότιας Αυστραλίας.
Christos N. Fifis
Dr Christos Fifis was born at Koskina, Agrinion, on 13/10/1940 and migrated to Australia in 1965. He has published poetry in Greece and Australia and taught Greek Studies at RMIT, Victoria College and La Trobe University for 30 years. His research work includes the collection, editing and publishing of the poems of the late Greek-Australian poet Nikos Ninolakis, in 1986.
The title of his last poetry collection is “Where is the place for a village?”, Eothinon, Melbourne, 2011.
He is a volunteer broadcaster of the Melbourne multicultural Radio 3ZZZ and a regular columnist of the South Australian Paroikiako Vima.
«Πού είναι το μέρος για ένα χωριό; – Where is the place for a village?”, μια ποιητική συλλογή που αναφέρεται στη ζωή και τις εμπειρίες της Ελληνοαυστραλιανής παροικίας, και ζητήματα της Ελλάδας και του παγκόσμιου χωριού.
«Πού είναι το μέρος για ένα χωριό; – Where is the place for a village?”, is a poetry collection which presents and reflects on the life and experiences of the Greek Australian community and issues of Greece and the global village.
Η αιωνιότητα πεθαίνει από ανία
Ασημίνα Ξηρογιάννη, Αποσπάσματα από την “Προφητεία του ανέμου”
(Στην Δέσποινα)
Να ανακυκλώσεις τη ζωή που σπατάλησες
Mα εγώ… καρφωμένη στην μία όχθη,
αρκέστηκα στο να ονειρευτώ την άλλη.
*******
….αυπνία
Απ’ την ταράτσα βλέπω φώτα να τρεμοπαίζουν πέρα μακριά.
Κι ακούω θορύβους της πόλης που ποτέ δεν κοιμάται.
Τα βράδια του καλοκαιριού έχει δροσιά.
Φορώ λευκό νυχτικό – σατέν.
Μαύρους κύκλους θα ‘χω το πρωί και στα μάτια μου
γραμμένα ερωτηματικά.
Που την άλλη νύχτα δεν θ΄απαντήσω πάλι.
*”Η Προφητεία του Ανέμου”, εκδ.Δωδώνη
Γιώργος Λίκος, Ωδή στους τσακισμένους γλάρους (Απόσπασμα)
Φωνή του πελάγου
Ατρόμητη, βαθιά
Σ’ άκουσα βουβός!
Κι έπαιξα σκάκι με τους γλάρους
Πάνω στο σύννεφο που μιμήθηκε το πρόσωπό σου
Κερδίζοντας λίγες στιγμές ελευθερίας.
Ποιος αγκυλώθηκε πίσω απ΄την άγρια μουριά
Κι έβαψε τον ουρανό;
Μη τον μετατοπίζεις
τον άσπρο βασιλιά σου
Στην καρδιά του γεννήθηκ’ ένα αηδόνι.
Μίλτος Σαχτούρης, Κάτι επικίνδυνα κομμάτια (Απόσπασμα)
Ιάσων Λειδινός, Πρωτομαγιά
Ήτανε πρώτη του Μαγιού
που το φεγγάρι
το έφαγε
μια κόκκινη αράχνη
Έτσι απλά
έτσι απροσδόκητα
καθώς το κράταγα
στο χέρι μου
–μικρό ζωάκι–
το έφαγε
μια κόκκινη αράχνη
Τώρα
τις νύχτες σε καλώ
ανάβοντας πουλιά
Τώρα
τις νύχτες σε ποθώ
καίγοντας θάλασσες
*Ανέκδοτη ποίηση
**Εικόνα: Henri Matisse, Nude 1941
Γιάν. Γιαννουλέας, Όπως σ’ εκείνη τη φωτογραφία της Κυριακής
Πάντα έτσι ήταν.
Τα φυλλώματα της ζούγκλας
παίζουν το ίδιο έργο απόψε.
Οι ύαινες στήνουν με περίσκεψη ενέδρες.
Καλύπτουν τα ίχνη.
Μένουν στη σκιά
δίχως βιασύνη.
Μετρούν με ακρίβεια
τα βήματα για το θανάσιμο άλμα.
Ακόμα έτσι είναι.
Τα θηράματα περιφέρονται
στη δίνη των αντιφάσεών τους.
Αναζητούν τροφή,
μυρίζουν τον αέρα για ευκαιρίες,
χτενίζουν τις μικρές αγγελίες,
τη μισή τους ζωή την περνούν
στις σκονισμένες ουρές
των υπηρεσιών
για το επίδομα.
Είναι φανερό.
Το ταξικό τους
ένστικτο επιβίωσης
έχει ατονήσει τελευταία.
Ανάμεσά τους βλέπεις κάποια
να χαμογελούν αφηρημένα
όπως σ’ εκείνη τη φωτογραφία
της Κυριακής
να κλείνουν τ’ αυτιά τους
στις παράξενες προειδοποιήσεις
ενοχλητικών πουλιών
πως το κοπάδι των δολοφόνων
είναι μια ανάσα
μακριά πεινασμένο
παραταγμένο έτοιμο
πως καιρός για χάσιμο
δεν υπάρχει
πόσο μάλλον για χαμόγελα.
Σε είδα να φεύγεις
Σε είδα να φεύγεις
μέσα από ροδόδεντρα.
Νεφέλη η σκιά σου
και τα βήματά σου
σαν αίμα νυχτερινό
που ξεμάκραινε
απ’ την πληγή του.
Τα χέρια σου με πάνε μακριά,
εκεί που κουρνιάζουν τυφλά πουλιά,
εκεί που ο άνεμος φυσάει
κι υψώνεται σαν πολωμένη σκιά,
σε άγνωστες κρύπτες φωτός
κι αιθέρια τούνελ αγάπης,
εκεί που βόμβες έρωτα
εκρήγνυνται στο άπειρο
κι ανοίγονται χιλιάδες δρόμοι…
*Από τον κύκλο ποιημάτων «Σκέψεις τη νύχτα» που γράφτηκε στη Μελβούρνη το διάστημα 1993-1997.









