​Την πρώτη μέρα που πήγα στο σχολείο, γύρισα να κοιτάξω τον αδερφό μου, τον Ρακάν, που καθόταν πίσω μου και του είπα στα Κουρδικά: Πεινάω, πότε θα γυρίσουμε σπίτι;

​Μετά απ’ αυτό, δεν πρόλαβα να δω τίποτα άλλο. Ένα χαστούκι μεγάλο σαν βουνό, βίαιο σαν έκρηξη ατομική.

​Μίλα στο αγόρι αραβικά.

​Έκλαψε ο αδερφός μου. Έκλαψε το θρανίο. Έκλαψε η μητέρα μου. Έκλαψαν οι μακρινές πέτρες.
​Μόνο ο πατέρας μου με αγκάλιασε, αφού του διηγήθηκα τι είχε συμβεί. Άναψε ένα στριφτό τσιγάρο και είπε:

Θα ‘ρθει μια μέρα που τα παιδιά μας θα διαβάζουν στα σχολεία στη γλώσσα τους, θα τραγουδούν τα τραγούδια του Μοχάμεντ Σέιχο* στο μάθημα μουσικής, και αντί για τα ποιήματα του Σουλεϊμάν Ίσα, θα απαγγέλλουν τους στίχους του Τζιγκερχουίν.

​Μοχάμεντ Σέιχο: Κούρδος τραγουδιστής.
Σουλεϊμάν Ίσα: Σύρος ποιητής.
Τζιγκερχουίν: Κούρδος ποιητής.

Marwan Ali