«Μπορούμε άραγε να ξεχάσουμε εκείνη τη λάμψη;»


Tōge Sankichi, 6 Αυγούστου (απόδοση: Ειρηναίος Μ.)

Ο πυρηνικός πόλεμος
θα είναι η αρχή,
χρόνια μετά
ιστορίες θα λέμε
στα παιδιά
για εκείνη τη βόμβα
που έπεσε
στα κεφάλια μας
κάποιο ξημέρωμα
μιας μέρας
ανοιξιάτικης,
σχεδόν πασχαλινής.

Θα είναι 7 το πρωί
και θα κάνει κρύο,
στο πυρηνικό καταφύγιο
μαύρος θα είναι ο ουρανός
από τα κατάλοιπα του βομβαρδισμού
και οι αυτόματες μηχανές
θα αναζητούν
ζωντανούς
μέσα στα γκρεμισμένα.

Ο πυρηνικός πόλεμος
θα είναι η αρχή,
αιώνες μετά
στα ηλεκτρονικά βιβλία ιστορίας
η περίπτωση μας
θα είναι, απλά,
μια υποσημείωση
για την ανθρώπινη κοινότητα
καθώς θα έχουν αλλάξει
πια οι εποχές,
να το θυμάσαι.

Θα είναι 7 το πρωί
και θα κάνει κρύο,
στις αποικιακές εγκαταστάσεις μας
θα σημάνει ο συναγερμός
για την κυβερνοεπίθεση
κι εμείς, μεταλλαγμένοι και άβουλοι,
σαν από πάντα
καταφύγιο θα αναζητήσουμε
στο παρελθόν.

Αλλά παρελθόν πια
δεν θα υπάρχει.

4 Απρίλιου 2026

*Can we forget that flash? – Ο Tōge Sankichi (1917–1953) ήταν Ιάπωνας ποιητής, ακτιβιστής και επιζών της ατομικής βομβαρδιστικής επίθεσης στη Χιροσίμα. Η συλλογή του «Ποιήματα της Ατομικής Βόμβας» εκδόθηκε το 1951. Η Karen Thornber τιμήθηκε με το Βραβείο Sibley του Πανεπιστημίου του Σικάγο το 2011 για τη μετάφρασή της συγκεκριμένης συλλογής.