ΝΥΧΤΑ

H χειμωνιάτικη νύχτα θα επιστρέψει
να με ξαπλώσει στο πλευρό σου.
Οι προσόψεις θα πιουν στρείδια
το φως του φεγγαριού και το δικό της φως
Θα διωχτεί από τα φιλιά και τις αγκαλιές μας
Το δωμάτιο μένει μόνο με τις κουρτίνες κατεβασμένες
Εσύ μένεις μόνη με τα μάτια χαμηλωμένα
Το φως του φεγγαριού είναι το φως των χεριών σου
Η νύχτα φέρνει το καράβι της ατάραχη.

*

ΣΤΗ ΦΡΑΝΤΣΕΣΚΑ
Γλυκά χέρια που δεν με ξεχνούν πίσω από τα όπλα
με πνίγει η θλίψη
μπροστά στους νεκρούς μέσα στα μαλλιά σου σαν γουρούνι
εσύ τραγουδίστρια των βαθιών οστών των ναυτών, των στρατιωτών

*

Ω Κυρία των Κομητειών
εκεί κάτω απ’ τον ουρανό και δεν είναι λίγο να το πεις
αν κοιτάξεις κάτω από τη φτερούγα
ανάμεσα στη φτερούγα και τη σκιά της
το μεσημέρι όταν το άστρο
κι εγώ, μια ρημαγμένη ζωή
μέσα σε σημάδια
θα προχωρήσω μπροστά
εκείνη καμιά φορά με τη μεγάλη της διαφορά.
Μαγεμένη πριν από λίγο
η καρδιά στην σπηλιά της κρέμεται.