Secrets
infesting my half-sleep…
did you enter my wound from another wound
brushing mine in a crowd…
or did I snare you on my sharper edges
as a bird flying through cobwebbed trees at sun-up
carries off spiders on its wings?
 
Secrets,
running over my soul without sound,
only when dawn comes tip-toeing
ushered by a suave wind,
and dreams disintegrate
like breath shapes in frosty air,
I shall overhear you, bare-foot,
scatting off into the darkness….
I shall know you, secrets
by the litter you have left
and by your bloody foot-prints.

Μυστικά
μολύνουν τον μισό μου ύπνο…
Μπήκες στην πληγή μου από μια άλλη πληγή…
αγγίζοντας τη δική μου μέσα στο πλήθος…
ή μήπως σε παγίδεψα στις πιο αιχμηρές μου άκρες
σαν ένα πουλί που πετάει ανάμεσα σε δέντρα
με ιστό αράχνης την ανατολή του ήλιου.
μεταφέρει αράχνες στα φτερά του;

Μυστικά,
που τρέχουν πάνω από την ψυχή μου χωρίς ήχο,
μόνο όταν η αυγή έρχεται με τα ακροδάχτυλα…
που συνοδεύεται από έναν γλυκό άνεμο,
και τα όνειρα διαλύονται
όπως τα σχήματα της ανάσας στον παγωμένο αέρα,
θα σε ακούσω, ξυπόλητη,
να φεύγεις στο σκοτάδι….
Θα σε γνωρίσω, μυστικά
από τα σκουπίδια που έχεις αφήσει
και από τις αιματηρές πατημασιές σας.

*Απόδοση: Δημήτρης Τρωαδίτης