Στην αχλή του σιωπηρού απομεσήμερου
οι σκέψεις στέκονται αντάμα στην πορεία του χρόνου
Που σταμάτησε σε τούτη την ασαφή απαλή σιγή
που απλώνεται ολόγυρα
Τρίζει ο ήχος σχίζει τη σιωπή
βιάζει την αδράνεια του νου που ανασαλεύει στο μεταίχμιο της στιγμής
Μακρινός απόηχος θυμίζει την ακούσια επαναφορά
στη ροή της απτής μα άγνωστης διαδρομής μας