Μέλι και κεντρί – ζουν μαζί
παίζει μες στο χάος η ύπαρξη.
Παίρνω δίνω – έτσι υπάρχω
ερωτύλος – τα φτερά μου:
μιας ουσίας το μαντίλι – αραχνοΰφαντο.
Δεν με σκιάζουν τα όνειρά μου
ούτε οι άνθρωποι – μες στο μέσο, πάντα στέκω
παίρνω δίνω – τα παιδιά μου: τα φιλιά μου.
Μες στο στόμα παραδίδω
τόσο μέλι, τόσο λάδι
καλλιέργεια των πραγμάτων
ανθρωπίνων οραμάτων
(μυστικό -μην το πεις- σε κανένα).