Λένε πως O Αχιλλέας ήταν έξω φρενών από την έκπληξη όταν συγκρούστηκε με την Πενθεσίλεια. Αυτός άρχισε να παίζει μαζί της και αυτήν τον χτύπησε. ο Αχιλλέας ταράχτηκε λένε. Νόμισε πως έχασα τα λογικά του, τόση έκπληξη είχε με την αντίδραση της Πενθεσίλειας. Να τον αντιμετωπίσει με τον σπαθί της… Την έριξε κάτω, ήθελε να την πάρει αιχμάλωτη κι εκείνη, τον γρατσούνισε με το εγχειρίδιο και τότε εκείνος τον σκότωσε.

…ο ουρανός της γης / στην θέση του ακόμη
καθώς κι’ οι θάλασσες/ με την ηχώ απ’  την σελήνη/
σε συνάντησα νωρίς Πενθεσίλεια /
με εντυπωσίασες/ μα /δεν σε πίστεψα
σε ξέχασα και το’ θελα πολύ

σε σκάλισα μια μέρα στο χώμα/
χορεύοντας ένα ρυθμό αργεντίνικο/
στο χώμα το δικό μου /
όσο χώμα μου αναλογεί/
και την μορφή σου/
και το στήθος σου/
το ένα και μοναδικό/
το τότε  ασφάλισα/

αιώνες το μήνυμα σου στα χέρια μου/
αναμένει την δικαίωση/
τι περιμένει / από μένα μια στάλα άνθρωπος /
θα περιμένεις χρόνους Πενθεσίλεια
στριμωγμένη σε σωρούς από κόκαλα /
με μαρτυρία μόνο τις λέξεις
 
γι’ αυτό έφυγε νωρίς
ένας είναι αρκετός
ένας αρκετός
για να δεις την μυρωδιά του κόσμου
κι όμως υπάρχουν ακόμη κάποια μικρά
πολύ μικρά
δεν έχω λέξη γι’ αυτά
όμως μικρά
κι αυτά ενώνουν τις δυο μου παλάμες
όπως και εσύ
καθώς έπεφτες στο χώμα χτυπημένη
με τις παλάμες φερμένες στο στήθος.