I’m in the shit business
I work for the sewerage department
I analyse experiments
I draw graphs and flow charts
and conclusions
today I was sitting at my desk
trying to explain
the dissolved air flotation process
where streams of little bubbles are released
into a tank full of sewerage
to float the suspended solids up to the surface
to be skimmed off
but what I was really thinking about
was lunchtime
the canteen cook
caters to the ethnic multitudes
by putting on Italian eats most days
I was thinking of ravioli
with meat sauce
but I was writing things like
”The sludge produced by this process
is grey-brown in colour
and does not produce
offensive odours
provided anaerobic conditions
can be prevented”
the sludge is really composed of
my used ravioli
and the Boss’s used steak
and your used hamburger
and the vegetarian’s used brown rice
all mixed up together
and when it gets in this state
no one wants to know about it
except me
I don’t find shit offensive
most people do
they can’y wait to push the button
or pull the chain or something
and then they think the shit has vanished
into the centre of the earth
it hasn’t really
it just floats up somewhere else
However
it’s all biodegradable
I reckon most people think
that shit is the most deadly poison
on the face of the earth
they’d rather face ten tons of plutonium
than half a bucket of shit
even their own
no curse in the English Language
is complete
without “shit” included in it somewhere
lunchtime arrived
I ate my ravioli
I had a shit
it was brown in colour
I felt a lot better

Είμαι στη φάση με τα σκατά
δουλεύω στην αποχέτευση
κάνω αναλύσεις
σχεδιάζω γραφήματα και διαγράμματα
και βγάζω συμπεράσματα
σήμερα ήμουν στο γραφείο
και προσπαθούσα να εξηγήσω
τη φάση με την επίπλευση με διαλυμένο αέρα
όπου πετάμε κάτι μικρές φυσαλίδες
μέσα σε μια δεξαμενή γεμάτη λύματα
για να ανεβάσουν τα αιωρούμενα στερεά
στην επιφάνεια
να τα ξύσουμε και να τα πετάξουμε
αλλά στην πραγματικότητα
σκεφτόμουν το μεσημεριανό
η μαγείρισσα στην καντίνα
ταΐζει όλο τον κόσμο
και τις περισσότερες μέρες
το ρίχνει στο ιταλικό
σκεφτόμουν ραβιόλια
με κιμά
κι όμως έγραφα κάτι τύπου
«Η λάσπη που παράγεται από τη διαδικασία
είναι γκριζοκαφέ
και δεν μυρίζει άσχημα
αν δεν αφήσουμε να γίνουν
αναερόβιες συνθήκες»
ενώ η λάσπη στην ουσία είναι
τα δικά μου χωνεμένα ραβιόλια
η χωνεμένη μπριζόλα του αφεντικού
το δικό σου χωνεμένο μπέργκερ
και το χωνεμένο καστανό ρύζι του χορτοφάγου
όλα ένα πράγμα
και μόλις φτάσουν εκεί
κανείς δεν θέλει να ξέρει τίποτα
εκτός από μένα
εγώ δεν βρίσκω τα σκατά προσβλητικά
οι περισσότεροι τα σιχαίνονται
δεν βλέπουν την ώρα να πατήσουν το κουμπί
ή να τραβήξουν το καζανάκι
και νομίζουν ότι τα σκατά
εξαφανίστηκαν
στο κέντρο της γης
δεν έγινε αυτό
απλώς βγαίνουν στην επιφάνεια
κάπου αλλού
τέλος πάντων
όλα βιοδιασπώνται
πιστεύω πως οι περισσότεροι νομίζουν
ότι τα σκατά είναι
το πιο θανατηφόρο πράγμα στον πλανήτη
θα προτιμούσαν
δέκα τόνους πλουτώνιο
παρά μισό κουβά σκατά
ακόμα κι αν είναι δικά τους
καμία βρισιά στα αγγλικά
δεν στέκει
αν δεν έχει μέσα κάπου τη λέξη «shit»
ήρθε το μεσημεριανό
έφαγα τα ραβιόλια μου
έκανα ένα χέσιμο
ήταν καφέ
και ένιωσα πολύ καλύτερα