Τα μάτια σου φωτίζοντας ανηλεώς,
βυθομετρούν την άνοιξη που τους προσφέρεται.
Ο χρόνος στην ευκαμψία σου την λαγνεία του εξαντλεί
σμιλεύοντας! Αιχμές υπερθεματίζουν την παρουσία σου,
η καρδιά σου ξιφουλκεί!
Νηνεμία που την αντάρα ακολουθεί!
Η ευλυγισία σου σκιρτά,
όταν τους κλυδωνισμούς δεν μάχεται;