Αριστοτέλης Πιττάρης, Τρία ποιήματα

(λίμνες)


Λίμνες
μέσα σε θάλασσα
είμαστε
από το ίδιο υλικό
άλλοτε πιο γλυκό, πιο αλμυρό· πικρό
να επιπλέουμε χάρη σ’ αυτήν
μα και παλεύοντας την
ισχνή δυσκολοδιάβατη μεμβράνη
που μας χωρίζει
από τον κόσμο
τους άλλους
από εμάς


*


Περασμένες εποχές


Είναι λυπηρό η σκέψη σου να εγκλωβίζεται
σε τέτοια μονοπάτια.
Σαν αμετακίνητοι ογκόλιθοι, που τους εναπέθεσε
κάποιος πάνω στο κύμα κι αυτοί
ανήμποροι -δε μάθανε ποτέ αλλιώς- βουλιάζουν
σιωπηλά και χάνονται
στο βάθος.
Κρυμμένους εκεί από τη λάμψη και την αύρα
η αλμύρα και η θλίψη θα τους διαβρώσει
ώσπου θα διαλυθούν και θραύσματα τα ρεύματα θα μεταφέρουν
σε ωκεανούς περασμένων εποχών.


*


Γραμμές σε τοίχους


Υπάρχουν παιδιά που μείναν
χαμηλές γραμμές σε τοίχους.


Χάθηκε το χέρι, το κεφάλι
ή το ενδιαφέρον.

Σε ποια απ’ όλα επάνω
να βαραίνει παραπάνω
η κακοτοπιά;


*Από τη συλλογή “Λίμνες μέσα σε θάλασσα, Εκδόσεις Θράκα, 2025.

Leave a comment