Της νύχτας οι μάγισσες βγήκαν κι απόψε μαυροφορεμένες.
Περπάτησαν πολύ και βρήκαν την έρημο της μοναξιάς.
Μαύρες στο σκοτάδι, έκαναν κύκλο κι άναψαν φωτιές στα χέρια.
Να ζεστάνουν άλλες καρδιές, όχι τις δικές τους.
Να δείξουν τον δρόμο της ειρήνης της ψυχής.
Να φωτίσουν τα μυαλά με περισσότερο σκοτάδι παρά φως.
Και φεύγουν πάλι, με χέρια γεμάτα πληγές,
για να ξανάρθουν αύριο, και κάθε αύριο,
αμίλητες, μυστικά,
να δώσουν εκείνο που δεν δίνεται.