ΜΠΟΥΛΟΥΚΙ

Ο παράξενος θόρυβος των πολύχρωμων πουλιών
ανακατεύει τις σημειώσεις των καπεταναίων
την ίδια στιγμή που οι μούμιες τους
ταράζουν τα είδωλά μας στην επιφάνεια του νερού.
Εμείς, ανήλικοι με υποτροφία στην περιπλάνηση,
θέλουμε να ταξιδέψουμε δίχως να κοροϊδέψουμε κανέναν.
Κι όμως, ο πυρετός της βροχής
-γνωστός από τις αφηγήσεις ταξιδιωτών-
τρομοκρατεί με το διαπεραστικό του βλέμμα
όλους μας, τους μαθητευόμενους μάγους,
τους προσωπογράφους, τους ιχνηλάτες
και τους εργάτες στα εργοστάσια ζάχαρης.
Η ασυμβίβαστή μας έμπνευση,
-ίδια με αίθουσα αυθαιρεσίας,
ίδια με γη δίχως ιδιοκτήτη-
έγινε μια πρόσκληση προς κάποιον που κάποτε γνωρίζαμε.
Εμείς, ταξιδεμένοι πια και ενήλικες
-ένα μπουλούκι γεμάτο ληγμένα τρόπαια
περιτριγυρισμένο από τεράστια σαρκοφάγα φυτά-
χωμένοι σε ένα θερμοκήπιο,
πίσω από τις θαμπές του τζαμαρίες
κρατάμε ημερολόγιο για την προστασία
του πρωτότυπου έργου της μεγάλης εξόδου,
έχοντας σαν όνειρο την ελεύθερη ζώνη.

*

AURUM

του Κ.Μ.

Είμαστε από αυτούς που θα χαθούν
σε κάποιο ενεχυροδανειστήριο
ή στα αγοράζω χρυσό, όπως τα χρυσαφικά μας.
Θα λιώσουμε, ανθρώπινη πλάκα πάνω στην πλάκα,
μαζί με δαχτυλίδια, σκουλαρίκια και χρυσές ταυτότητες.
Ωστόσο οι αρχαιολόγοι του μέλλοντος
δεν θα μείνουν άνεργοι.
Όσα χρυσά αστρικά συστήματα κι αν λιώσουν
βαθιά στα καζάνια των ανθρώπινων πόλεων
-για διάσωση ανωτέρων τάξεων και ανταγωνισμούς άπληστων-
πάντα θα υπάρχει ένα αρχοντόσπιτο που,
βγαίνοντας στην επιφάνεια,
θα φέρνει στο φως το περιδέραιο της ομηρικής Ελένης
ή το χρυσό κούμπωμα από το αρωματοδοχείο
της Ζωής της Πορφυρογέννητης.
Και κάπως έτσι θα βεβαιώνεται
η ταξική φύση και του χρυσού
εις τους αιώνας των αιώνων.

*Από τη συλλογή “Στον τόπο που έχει φύγει από τον τόπο του”, Έναστρον Εκδόσεις.